تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٩ - پيشگفتار مؤلف
پس اى شيعيان مؤمن! در آنچه امامان شما عليهم السّلام فرموده و شما را به آن فراخوانده و ترغيب نمودهاند، خوب تأمّل نماييد و با چشم دل به آنها بنگريد و با گوش جان بشنويد و آنچه را خداوند به شما ارزانى داشته حفظ كنيد و با عقل سليم و فهم صحيح كه خداوند به شما عنايت فرموده و به آن بر شما احتجاج نموده است آن را خوب دريابيد و خوب هم حفظ كنيد و مانند مسلمانان ديگر نباشيد كه به حجّتهاى الزام آور و حكمتهاى رسا با بىتوجّهى گوش مىدهند و به آنها نگاه سطحى دارند و به زبان آنها را مىستايند و فقط به گفتار از آنها تمجيد مىنمايند؛ پس اين گروه از مسلمانان از موعظه سودى نمىبرند و دل به آنچه بر آن تشويق شدهاند نمىسپارند و از آنچه از آن نهى شدهاند پروا نمىنمايند؛ پس حجّت هميشه گريبانگير آنها خواهد بود و حسرت و اندوهشان نيز دائمى است. بلكه آنچه را كه به شما از كسى خداوند اطاعت از او را بر شما واجب ساخته، به دستتان رسيده است فراگيريد و آنچه را افراد ثقه از اين امامان بزرگوار نقل كردهاند، به گوش جان و فرمانبردارى بشنويد و تا پايان استوار بمانيد و آن را به كار بنديد و از تقصير و كوتاهى در اين خصوص بهراسيد و به عجز و ناتوانى خود اعتراف كنيد.
در فهم مجهولات بكوشيد و در عمل كردن به معلوماتتان تلاش نماييد؛ تا گفتارتان با كردارتان همخوانى داشته باشد؛ زيرا در سايه دانش اين سروران گرامى، نجات امكان پذير و زندگى [خدا پسندانه] ميسّر است. خداوند به وجود آنان حجّت را برپا داشته و راه روشن را به خاطر موقعيت آنان مهيّا ساخته و به جهت منزلت آنان راه بهانه را بسته است؛ پس اين بزرگواران هيچ راهى براى فرمانبردارى خدا و هيچ سببى از موجبات خشنودى او و هيچ جادهاى را به سوى بهشت الهى وانگذاشتند مگر آنكه به آن امر كردند و تشويق نمودند و رهنمون شدند و يادآورى كردند و همه آنها را در ظاهر و باطن و به كنايه و صراحت شناساندند. و همچنين هر آنچه انسان را به نافرمانى خدا مىكشاند و پروردگار را به خشم مىآورد و به كيفر الهى نزديك مىسازد، غافل نشدند و از همه آنها برحذر داشتند و نهى نمودند و به آن اشاره كردند و بيم دادند تا مردم را بر خدا عذر و بهانهاى نباشد؛ پس خوشبخت كسى است كه خداوند توفيق پيروى و فراگيرى و پذيرش از آنان را به او داد و بدبخت آن كس است كه با آن بزرگواران مخالفت ورزد و پشت و پناهى جز آنان جويد و از فرمانشان سرپيچى نمايد و از ايشان رويگردان شود؛ چرا كه اين سروران دستاويز محكم و رشته ناگسستنى خدا هستند كه پيامبر گرامى به ما امر كرده بدان دست اندازيم و چنگ زنيم