و كدام نشانه بزرگتر از حجّت خداست بر آفريدگانش و امين او در بلادش و گواه او بر بندگانش از پس گذشتگان خود يعنى نياكان نخستين او كه پيامبرانند و نياكان اخير او كه اوصيايند؟ رحمت و بركات خداوند بر همه آنها باد! كجا گمتان كردند؟ و به كجا چون چهارپايان روى آورديد؟ آيا از حقّ روى مى‌گردانيد و به نعمت خدا كفران مى‌ورزيد؟ يا از كسانى هستيد كه به پاره‌اى از قرآن ايمان آورده‌اند و به پاره‌اى ديگر كافر شده‌اند؟ كسى كه چنين شيوه‌اى در پيش گيرد، خواه از شما باشد يا غير از شما، جز ننگ در زندگانى دنيا و عذاب طولانى در آخرت پايدار، چيزى براى انسان ندارد. و به خدا سوگند كه اين است ننگ بزرگ. به درستى، اينكه خداوند به منّت و رحمت خويش واجباتى را بر شما مقرّر فرمود به خاطر نياز خودش به انجام دادن آن واجبات از جانب شما نبود بلكه رحمتى از جانب او بر شما بود- كه معبودى جز او نيست- تا پاك را از ناپاك جدا نمايد و آنچه در سينه‌هايتان داريد بيازمايد و آنچه در دل داريد به محك كشد تا براى جلب رحمت الهى بر يك ديگر سبقت گيريد و براى به دست آوردن منازل خود در بهشت با يك ديگر به رقابت پردازيد، براى همين است كه حجّ و عمره و برپائى نماز و پرداخت زكات و روزه‌دارى و ولايت پذيرى را بر شما واجب ساخت. و درى هم به روى شما گشود تا واجبات را بفهميد و كليدى براى راهيابى به آنها در اختيارتان نهاد، اگر محمّد ٦ و اوصيايى كه از فرزندان او هستند نمى‌بودند.

حتما شما چون چهارپايان سرگردان بوديد و مانند آنها هيچ يك از واجبات را نمى‌شناختيد. آيا به شهرى جز از دروازه آن وارد مى‌شوند؟ پس آنگاه كه خداوند با تعيين امامان پس از پيامبرتان بر شما منّت نهاد، در قرآن فرمود: «امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما به عنوان دين پسنديدم». [سوره مائده (٥)، آيه ٣]. خداوند حقوقى براى امامان خود بر شما واجب فرمود و شما را به رعايت آن مأمور ساخت تا آنچه از زنان و اموال و خوردنيها و نوشيدنيها در اختيار داريد، بر شما حلال باشد. خداوند متعال فرمود: «اى پيامبر بگو:

براى ابلاغ رسالت، پاداشى از شما خواستار نيستم مگر دوستى در باره خويشاوندان».

[سوره شورى (٤٢)، آيه ٢٣]؛ و بدانيد «هر كه بخل ورزد تنها به زيان خود بخل ورزيده و [گر نه‌] خدا بى‌نياز است و شما نيازمنديد». [سوره محمّد (٤٧)، آيه ٣٨] معبودى جز او نيست. به راستى، گفتار در آنچه به سود شما و بر عهده شما بود به درازا كشيد.