تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٩٣ - از امام صادق

و برابر داشتن مرد، خويش را با برادرش و ياد نمودن خداوند در هر حال. از امام صادق ٧ پرسيده شد كه معناى «ياد نمودن خداوند در هر حال» چيست؟ امام ٧ فرمود: آنگاه كه خواهد گناهى را مرتكب شود خداى را ياد كند؛ بنا بر اين خداوند ميان او و گناه مانع شود.

١٧٢- همزه در قرآن زائد است.

١٧٣- از شوخى پرهيز كنيد كه دشمنى آورد و كينه به دنبال آرد و راستى كه شوخى دشنام كوچك است.

١٧٤- حسن بن راشد گفت: ابى عبد اللَّه ٧ فرمود: اگر به مصيبتى دچار آمدى به هيچ يك از مخالفان شكوه مبر ولى با يكى از برادرانت در ميان بگذار كه خالى از يكى از فوايد چهارگانه نباشد: يا اينكه [نيازت را] تأمين كند و يا با مقامى كه دارد تو را يارى كند و يا تو را دعايى مستجاب نمايد و يا با نظر خويش مشورتى به تو بدهد.

١٧٥- بازار گرد نباش و خودت چيزهاى كوچك نخر؛ چرا كه به راستى ناپسند است كه مرد خانواده‌دار و ديندار، خودش چيزهاى كوچك را بخرد جز در سه چيز: خريد زمين و غلام و شتر.

١٧٦- بيهوده سخن مگوى و بسيار سخن گويى در گفتار مفيد را نيز رها كن تا جاى مناسبى بيابى. چه بسا كه كسى سخن درست و مفيد را در جايى نامناسب بگويد و به رنج و زحمت افتد. با نابخرد و بردبار جدل منما؛ چرا كه بردبار بر تو غلبه كند و نابخرد تو را خوار سازد. چون برادرت غايب شد به نيكوترين حالتى كه دوست دارى هنگام غياب تو، از تو ياد كند، يادش كن؛ زيرا كار واقعى همين است و همانند كسى عملى را انجام ده كه مى‌داند چون نيكوكارى كند پاداش برد و چون بزهكارى كند توبيخ شود.

١٧٧- يونس به امام صادق ٧ عرض كرد: فرمانپذيرى من از شما و آنچه از حقّ شما را كه خداى بر من شناسانده براى من محبوب‌تر از تمامى دنياست. يونس پس از پايان سخنش گفت كه آثار خشم را در امام ٧ ديدم. آنگاه امام ٧ فرمود: اى يونس! ما را نادرست قياس كردى.