تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٥٩ - از امام صادق
٥٧- از محكمترين دستگيرههاى ايمان آن است كه در راه خدا دوست بدارى و دشمنى نمايى و بخشش كنى و مضايقه نمايى.
٥٨- پس از مرگ تنها سه صفت [توشه] به دنبال شخص آيد: صدقهاى كه در هنگام حيات- به دست خداوند- پرداخت كرده پس از حياتش نيز براى او جارى خواهد بود و شيوه درستى كه به آن عمل شود و فرزند صالحى كه برايش دعا كند.
٥٩- به راستى دروغ وضوى شخص نمازگزار را درهم مىشكند و روزه را باطل مىنمايد. پس به امام صادق ٧ عرض شد كه ما دروغ مىگوييم. پس امام ٧ فرمود:
نه دروغ بيهوده بلكه دروغ بستن بر خدا و پيامبرش و امامان صلوات اللَّه عليهم. پس آنگاه امام ٧ فرمود: همانا روزهدارى تنها بازدارى از خوراك و آشاميدنى نيست؛ چرا كه مريم عليها السّلام فرمود: «من براى [خداى] رحمان روزه نذر كردهام». [مريم (١٩)، آيه ٢٦] يعنى سكوتى [نذر كردهام] پس زبانهايتان را نگهداريد و چشمهانتان را فرو بنديد و به يك ديگر حسد نورزيد و كشمكش ننماييد؛ چرا كه حسد ايمان را مىخورد همان گونه كه آتش هيزم را مىخورد.
٦٠- هر كه چيزى را كه در هر علم خداوند نيست به او نسبت دهد عرش خداوند بلرزد.
٦١- همانا خداوند مىداند كه براى مؤمن گناه بهتر از خود بزرگ بينى است و اگر اين گونه نبود هرگز خداوند مؤمنى را به گناه نمىآلود.
٦٢- هر كه بدخوئى كند خويش را شكنجه نمايد.
٦٣- نيكى همچو اسمش نيكوست و هيچ چيز بالاتر از نكوئى نباشد جز پاداش نكوئى؛ و نيكى ارزانى خداوند به بندهاش است و اين گونه نباشد كه هر كه خواهد به مردم نيكى كند بتواند و نه هر كه مشتاق نيكى باشد بر آن توانا باشد و نه هر كه بر آن تواناست اجازه يابد. پس هر گاه كه خداوند بر بندهاش منت نهد شوق و توانايى و اجازه بر نيكى را در او گرد آورد پس اينجاست كه نيك بختى و ارجمندى براى خواهنده نيكى و نيكوكار كامل شود.