عرض كردم: فدايت گردم! چنين شيعيان را كجا يابم؟ فرمود: در قلّه كوهها و اطراف شهرها؛ هر گاه وارد شهرى شدى از مردم سراغ كسى را بگير كه نه آنها با او معاشرت و مجاورت دارند و نه او با آنها، اين همان مؤمن است [كه تو دنبالش هستى‌]؛ چنان كه خداوند مى‌فرمايد: «و مردى از دورترين نقطه شهر دوان دوان آمد» [سوره يس (٣٦)، آيه ٢٠] به خدا سوگند! او همان حبيب نجّار [مؤمن‌] بود و بس.

اى پسر جندب! همه گناهان قابل بخشش است مگر نارضايتى همكيشانت و همه كارهاى نيك قابل قبول است مگر آنچه از روى ريا باشد.

اى پسر جندب! به خاطر خدا دوست بدار، به ريسمان محكم الهى چنگ انداز، در سايه هدايت خود را حفاظت كن تا كردارت پذيرفته آيد؛ زيرا خداوند مى‌فرمايد مگر كسى كه «ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست رهسپار شود» [سوره طه (٢٠)، آيه ٨٢]؛ پس چيزى جز ايمان پذيرفته نشود و ايمان تحقّق نپذيرد جز به عمل و عمل صورت نپذيرد جز به يقين و يقين امكان پذير نيست جز به خشوع. معيار همه به هدايت است؛ پس هر كس هدايت يافت كردارش پذيرفته آيد و با مهر قبول به ملكوت برآيد. خداوند مى‌فرمايد: «و خدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت نمايد» [سوره بقره (٢)، آيه ٢١٣]. اى پسر جندب! اگر دوست دارى كه به مرتبه همسايگى خداوند جليل دست يابى و كنار او در بهشت مسكن داشته باشى، بايد دنيا به ديده تو خوار باشد و مرگ را مدّ نظر خود، سازى و چيزى را براى فردا ذخيره سازى ننمايى و بدان آنچه را پيشتاز كنى از آن توست و آنچه را بر جاى گذارى به زيان توست.

اى پسر جندب! هر كه خود را از دستاورد خويش محروم سازد، آن را براى ديگرى جمع آورى كرده است. و هر كه از هواى نفس خود فرمانبردارى نمايد، از دشمن خود فرمان برده است. و هر كه به خدا اعتماد نمايد، خداوند به طور كامل حل تمام مشكلات دنيوى و اخروى او را به عهده گيرد و هر چه را كه از او غايب و از ديده او پنهان است حفاظت فرمايد. هر كه براى هر بلايى شكيبايى و براى هر نعمتى سپاسى و براى هر سختى راحتى آماده نساخته است به طور قطع درمانده گردد. هر بلايى كه براى فرزند و مال و جانت پيش مى‌آيد، نفس خود را براى مقابله با آن شكيبا ساز؛ زيرا گاهى خداوند امانتى و بخشش خود را بازپس مى‌گيرد تا از آن طريق، شكيبايى و سپاسگزارى تو را به محك كشد. طورى به خداوند اميدوار باش كه آن اميد تو را به معصيت نكشاند