تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٧١ - سخنان كوتاهى كه از أمير المؤمنين على

١٠٠- حضرت على ٧ هنگامى كه در بازارها مى‌گشت و اهل بازار را اندرز مى‌داد، فرمود: اى بازاريان! در آغاز كار از خدا طلب خير نماييد و با آسان‌گيرى در معامله بركت جوييد و با مشتريان كنار بياييد و خود را به بردبارى بياراييد و از سوگند باز ايستيد و از دروغ كناره گيريد و از ستم [به مشترى‌] دورى كنيد و به مظلومان انصاف دهيد و به دوروبر ربا نرويد و «پيمانه و ترازو را تمام نهيد و اموال مردم را كم مدهيد» [سوره اعراف (٧)، آيه ٨٥] «و در زمين سر به فساد بر مداريد» [اعراف (٧)، آيه ٧٤].

١٠١- از حضرت على ٧ پرسيدند: بهترين چيزى كه خدا آفريده كدام است؟

فرمود: سخن! عرض شد: زشت‌ترين چيزى كه خدا آفريده كدام است؟ فرمود:

سخن! سپس فرمود: در سايه سخن است كه انسان روسفيد مى‌شود يا روسياه! ١٠٢- سخن خوب گوييد تا به آن معروف شويد و كار خوب كنيد تا از خوبان به شمار آييد.

١٠٣- هر گاه بلايى فرا رسد مال خود را فداى جانتان سازيد و هر گاه مسأله‌اى دينتان را تهديد كرد جان خود را فداى دينتان نماييد و اين را بدانيد كه آن كس هلاك شده كه دينيش از دست برود و آن كس غارت شده به شمار مى‌آيد كه دينش ربوده شده است. هان! پس از [به دست آوردن‌] بهشت فقرى نيست و پس از دوزخ، توانگرى نيست.

١٠٤- هيچ بنده‌اى مزه ايمان را نچشد، مگر آنگاه كه دروغ- چه به شوخى و چه به جدّى- را ترك كند.

١٠٥- شايسته است مرد مسلمان از دوستى با دروغ پرداز دورى نمايد؛ زيرا وى آن قدر دروغ پردازى نمايد كه سخن راستش هم باور نشود.

١٠٦- بزرگترين گناه به ناحق بردن مال مسلمان است.

١٠٧- هر كه از قصاص بترسد، دست از ستم بر مردم بكشد.

١٠٨- ستمگرى چون حسود نديدم كه به ستمديده شبيه‌تر باشد.

١٠٩- ستمگر و ياور ستمگر و كسى كه به ستم او راضى باشد هر سه در ستم شريك هستند.