آيا درخواست‌كننده‌اى هست تا به او داده شود؟ آيا استغفاركننداى هست تا آمرزيده شود؟ آيا حاجتمندى هست؟ پس شما اين دعوتگر الهى را پاسخ گوييد. روزى را ميان سپيده دم تا برآمدن آفتاب بجوييد كه از پيمودن زمين [براى دستيابى به روزى‌] مؤثرتر است و آن همان ساعتى است كه خداوند روزى را ميان بندگانش تقسيم مى‌كند. منتظر فرج باشيد و از رحمت الهى مأيوس نشويد، زيرا محبوبترين كارها در پيشگاه خدا انتظار فرج است مادامى كه مؤمن بر آن پايدارى ورزد. پس از گزاردن دو ركعت نماز صبح، به خداوند توكّل نماييد كه آرزوها در آن موقع برآورده مى‌شود.

با شمشيرها پا به حرم [امن الهى‌] نگذاريد. هيچ كس از شما در حالى كه در برابرش شمشير نهاده شده نماز نگزارد، زيرا قبله جايگاه امن است. هر گاه به زيارت خانه خدا مشرّف شديد، رسول خدا ٦ را زيارت كنيد كه به آن مأموريد و ترك آن جفاست و به زيارت قبرهاى ديگر كه حقّ ساكنانشان بر شما لازم است برويد و بر سر قبر آنها از خداوند طلب روزى نماييد، زيرا آنان به اين زيارتها شاد مى‌شوند.

بايد مرد نزد قبر پدر و مادر خود، پس از دعاى به ايشان، حاجت خواهد. گناه اندك را كوچك مشماريد چون بر انجام گناه بزرگ توانايى نداريد، زيرا گناه اندك نيز به حساب مى‌آيد و در نتيجه بزرگ مى‌گردد. سجده‌ها را طولانى نماييد كه هر كس چنين كند فرمانبردار و نجات يافته است. بسيار به ياد مرگ و روز برآمدن از قبرهاى خود و ايستادن در پيشگاه خداوند متعال باشيد كه اين يادكردها مصيبت‌ها را بر شما آسان مى‌سازد. هر كس احساس درد چشم نمايد آية الكرسى را با اعتقاد نيك به بهبود يافتن آن بخواند ان شاء اللَّه بهبود يابد.

از انجام دادن گناهان خوددارى نماييد كه هيچ حادثه ناگوار و كمبود روزى نباشد مگر در اثر گناه، حتى خراش در بدن و پيشامد ناگوار و مصيبت؛ زيرا خداوند- جلّ ذكره- مى‌فرمايد: «هر گونه مصيبت و گرفتارى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و خدا از بسيارى در مى‌گذرد». [سوره شورى (٤٢)، آيه ٣٠] بر سر سفره طعام، بسيار به ياد خدا باشيد و لقمه را از دهان به دور نيفكنيد؛ زيرا آن نعمتى از نعمتهاى خدا و رزقى از رزق‌هاى اوست كه سپاسگزارى و ستايش او بر شما واجب است. پيش از آن كه نعمتى از دست شما برود با آن خوش رفتارى نماييد؛ زيرا نعمت از دست مى‌رود و در مورد برخوردى كه صاحبش با آن داشته گواهى مى‌دهد.