ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٢٣ - باب بداء

٢- حضرت صادق (ع) در تفسير اين آيه (٤١ سوره ١٣):

«محو مى‌كند خدا آنچه را خواهد و ثبت مى‌كند آنچه را خواهد» فرمود: آيا محو مى‌شود جز آنچه ثابت نبوده؟ و ثبت مى‌شود جز آنچه موجود نبوده است؟.

٣- امام ششم (ع) فرمود: خدا هيچ پيغمبرى را مبعوث نكرده تا سه خصلت از او تعهد گرفته: اقرار به بندگى براى خود، دل كندن از بتها، و اعتقاد به اينكه خدا هر چه را خواهد پيش دارد و هر چه را خواهد پس اندازد.

٤- حمران گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از قول خداى عز و جل (٣ سوره ٦): «به يك مدت حكم كرد و مدت ديگرى هم نزد خودش نامبرده است» فرمود: مقصود دو مدت است: يكى حتمى و ديگرى معلق.

٥- مالك جهنى گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خداى تعالى (٦٨ سوره ١٩): «آيا به ياد نمى‌آورد انسان كه ما او را آفريديم و خود چيزى نبود» گويد كه فرمود: نه تقدير شده بود و نه هست شده بود، گويد: از او پرسيدم از قول خدا (٢ سوره ٧٧):

«آيا بر انسان روزگارى گذشته است كه در آن چيزى نبوده كه ياد شود» فرمود: اين در دورانى است كه مقدر بوده ولى در ياد نبوده و اسمى نداشته.

٦- فضيل بن يسار گويد: از امام باقر (ع) شنيدم مى‌فرمود: