ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٦٤٩ - كتاب اجاره

و اما در منفعت، چند امر معتبر است: از آن جمله اين است كه مباح باشد؛ پس اجاره دكان براى نگهدارى يا فروش مسكرات و اجاره چهارپا و كشتى براى حمل مسكرات و اجاره كنيز غنا خوان براى غنا خواندن و مانند اين‌ها صحيح نيست. و از آن جمله اين است كه ماليتى داشته باشد كه نزد عقلا در مقابل آن، بذل مال شود. و از آن جمله اين است كه در صورتى كه منافع عين مورد اجاره متعدد باشد، نوع آن تعيين شود؛ پس اگر چهارپايى را اجاره مى‌كند بايد معيّن كند كه براى باربرى است يا سوارى يا براى گرداندن سنگ آسياب و غير آن‌ها. البته اجاره آن براى تمام منافع آن صحيح است؛ پس مستأجر همه آن‌ها را مالك مى‌شود. و از آن جمله اين است كه مقدار منفعت معلوم باشد، يا با زمان معلوم، مشخص شود مانند يك ماه سكونت نمودن در خانه يا يك روز خياطى يا تعمير و بنايى؛ و يا خود كار مشخص شود مانند دوخت لباس معيّن با چنين خصوصيتى- خياطى فارسى يا رومى- بدون آن‌كه متعرض زمان شوند، در صورتى كه زمان در رغبت‌ها مؤثر نباشد وگرنه بايد آخر آن مشخص گردد.

اما اجرت، پس معلوم بودن آن و تعيين مقدار آن با پيمانه يا وزن يا شمردن در مكيل و موزون و معدود، و با مشاهده يا با توصيف در غير آن‌ها معتبر است، و جايز است كه اجرت- مانند ثمن در بيع- عين خارجى يا كلى در ذمّه، يا كارى يا منفعتى يا حق قابل انتقالى باشد.

مسأله ٣- اگر چهارپايى را براى باربرى اجاره كند بايد جنس چيزى را كه بر آن بار مى‌كند معيّن نمايد؛ زيرا اغراض با اختلاف جنس بار، مختلف مى‌شود. و همچنين است مقدار بار و لو با مشاهده و تخمين. و اگر آن را براى مسافرت اجاره كند بايد راه و وقت سير كه در شب است يا در روز و مانند آن را تعيين كند، بلكه بايد سوار را مشاهده كند يا توصيف شود به طورى كه با آن توصيف، رفع جهالت و غرر بشود.

مسأله ٤- آنچه كه معلوم شدن منفعت آن به حسب زمان است، بايد زمان آن به يك روز يا يك ماه يا يك سال يا مانند اين‌ها معيّن شود، پس اندازه‌گيرى آن به چيز مجهول، صحيح نيست.