تكبير بگويد كه تكبير دوم او باشد، بنا بر اين صلوات بر نبى و آل او صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرستد و وقتى كه امام نماز را تمام كرد بقيه تكبيرها با دعاها را، در صورت امكان هر چند مختصراً، مى‌گويد و اگر مردم مهلتش ندادند بايد فقط تكبير را پشت سر هم بدون دعاها در محل ايستادن خود بگويد.

مسأله ٥- نماز ميّت مادامى‌كه بعضى از مكلفين آن را به طور صحيح انجام نداده باشند از آنان ساقط نمى‌گردد، بنا بر اين اگر در اصل انجام آن شك كند، بنا را بر عدم آن مى‌گذارد. و اگر بداند كه انجام گرفته و ليكن در صحيح به جا آوردن آن شك كند بايد حمل بر صحيح بودن نمايد. و اگر بداند كه نماز خوانده شده باطل است بايد آن را بخواند؛ اگر چه خود نمازگزار قطع به صحت آن داشته باشد، اما اگر نمازگزار با ديگرى به حسب تقليد يا اجتهاد اختلاف داشته باشد كه بر حسب تقليد يا اجتهاد نمازگزار صحيح ولى بر حسب تقليد يا اجتهاد ديگرى باطل باشد، در اكتفا كردن به اين نماز (خوانده شده) وجهى است كه خالى از اشكال نيست، پس احتياط ترك نشود.

مسأله ٦- بايد نماز ميّت قبل از دفن خوانده شود، نه بعد از آن. البته اگر در اثر فراموشى يا عذر ديگرى قبل از نماز دفن شود و يا آن‌كه بعد از دفن معلوم شود نماز خوانده شده باطل بوده است، نبش قبر ميّت براى خواندن نماز جايز نيست، بلكه در صورتى كه مدت زيادى از دفن نگذشته باشد به طورى كه ميّت در آن مدت متلاشى شده باشد و از اسم ميّت بودن خارج شود، با مراعات شرايط از قبيل رو به قبله بودن و غير آن نماز بر قبر او خوانده مى‌شود، حتى اگر كسى نتواند قبل از دفن بر ميّتى كه بر او نماز خوانده شده، نماز بخواند مى‌تواند پس از دفن تا يك شبانه روز بر او نماز بخواند و اگر بيشتر از اين مقدار گذشته باشد احتياط (واجب) ترك آن است.

مسأله ٧- تكرار نماز بر ميّت جايز ولى مكروه است، مگر آن‌كه ميّت داراى شرافت و منقبت و فضيلت باشد.

مسأله ٨- اگر جنازه‌اى در وقت نماز واجب حاضر شد، چنانچه نماز بر ميّت با نماز واجب مزاحمت نداشته باشد بدان جهت كه وقت نماز واجب موسّع است (و وقت آن‌