اما به كمتر از آن جايز نيست، مگر اينكه كارى كرده باشد يا قسمتى از كار را گرچه كم باشد، انجام داده باشد، مثل اينكه قبول كند لباسى را به يك درهم بدوزد و آن را برش بزند، يا چيزى از آن را اگر چه كم باشد بدوزد، كه اجير نمودن ديگرى براى دوختن آن به كمتر از آن، و لو به يك دهم درهم يا يك هشتم آن اشكالى ندارد، ليكن در اينكه دادن متعلق عمل و همچنين عين مورد اجاره به ديگرى، بدون اذن (مالكش) جايز باشد، اشكال است، اگر چه خالى از وجه نيست.

مسأله ٢٧- وقتى اجير، خود را به طورى كه تمام منافع او در مدت معيّنى ملك مستأجر باشد به اجاره درآورد، براى اجير جايز نيست كه در آن مدت، براى خود يا ديگرى- نه تبرعاً و نه به طور جعاله يا اجاره- كارى انجام دهد. البته بعضى از كارهايى كه اجاره از آن‌ها انصراف دارد و شامل آن كارها نمى‌شود و با آنچه كه اجاره شامل آن است منافات ندارد اشكالى ندارد، مثل اينكه اگر مورد اجاره يا مورد انصراف آن، كار كردن در روز باشد مانعى نيست كه در شب براى خود يا ديگرى به بعضى از كارها بپردازد، مگر اينكه به كار كردن در روز و لو به مقدار كمى لطمه بزند. پس اگر در آن مدت (كه به طور مطلق اجير ديگرى شده) كارى انجام دهد كه از مورد اجاره خارج نيست، چنانچه كار براى خودش باشد، مستأجر مخيّر است بين اينكه اجاره را فسخ كند- و در صورتى كه هيچ كارى براى او انجام نداده باشد تمام اجرت را و در صورتى كه مقدارى را انجام داده باشد قسمتى از اجرت را برگرداند و بين اينكه اجاره را باقى بگذارد و اجرت المثل كارى را كه براى خودش انجام داده مطالبه نمايد. و چنين است اگر براى ديگرى كارى را تبرعاً انجام دهد. و اگر براى ديگرى به عنوان جعاله يا اجاره كارى كند مستأجر علاوه بر اختيار مذكور، مى‌تواند جعاله يا اجاره را امضا كند و اجرت قرارداد شده را بگيرد.

مسأله ٢٨- اگر خودش را براى كار مخصوصى در وقت معيّنى مباشرتاً به اجاره در آورد، مانعى ندارد كه در همان وقت براى خودش يا ديگرى كارى انجام دهد كه با آن منافات نداشته باشد، مثل اينكه خودش را يك روز براى خياطى يا نوشتن اجير كند، سپس خود را در همان روز براى روزه گرفتن به نيابت ديگرى اجير نمايد- در صورتى كه روزه موجب ضعف او در كار نباشد- ولى حق ندارد كه در همان وقت از نوع همان كار يا