السلام . . . (( و اما الحوادث الواقعه , فارجعوا فيها الى رواة حديثنا , فانهم حجتى عليكم , و انا حجة الله و اما محمد بن عثمان العمرى فرضى الله عنه و عن ابيه من قبل فانه ثقتى و كتابه كتابى [١] . ((

اسحاق بن يعقوب مى گويد : از محمد بن عثمان عمرى خواستم نامه اى را كه مسائل مشكل خود را در آن مطرح ساخته بودم به من بازگرداند , در اين هنگام نامه توقيع با خط و امضاى حضرت صاحب الزمان ( عليه السلام ) را به من داد بدين عبارت : در حوادث و رويدادهاى روزگار به راويان احاديث ما رجوع كنيد كه آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا هستم ( برايشان ) و اما محمد بن عثمان كه خدا از او و پدرش از قبل خشنود است مورد اعتماد من , و نامه او نامه من است .

٨ ـ ما رواه مفضل قال : ان ابا عبدالله ( عليه السلام ) قال للفيض بن المختار فى حديث : فاذا اردت حديثنا فعليك بهذا الجالس و اومى الى رجل من اصحابه , فسألت اصحابنا عنه فقالوا : زرارة بن اعين [٢] .

مفضل روايت مى كند : امام صادق ( ع ) در ضمن حديثى به فيض مختار فرمود : هر گاه خواستار حديث ما بودى بر تو باد به شخصى كه اينجا نشسته , و يكى از ياران خود را نشان داد . من از اصحاب سؤال كردم : آن شخص كه بود ؟ گفتند : زرارة بن اعين .

٩ ـ ما رواه سليمان بن خالد قال : سمعت ابا عبدالله يقول ما اجد احدا أحيى ذكرنا و احاديث ابى ( ع ) الازارة و ابو بصير ( ليث المرادى ) و محمد بن مسلم نو بريد بن معاوية العجلى و لولا هؤلاء ما كان احد يستنبط هذا , هؤلاء حفاظ الدين و امناء ابى ( عليه السلام ) على حلال الله و حرامه و هم السابقون الينا فى الدنيا و السابقون الينا فى الاخره [٣] .

سليمان بن خالد گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مى فرمود : احدى را نيافتم كه ياد ما را و احاديث پدرم امام باقر را زنده نگهدارد مگر زرارة و ابو بصير و محمد بن مسلم و بريد بن معاويه عجلى ـ و اگر اينان نبودند هيچ كس نبود كه استنباط احكام بنمايد , آنان پاسداران دين و امانت داران پدرم در حلال و حرام خدا بوده در دنيا و آخرت شتابندگان به

[١]ـ همان مأخذ , حديث ٩

[٢]ـ همان , مأخذ , حديث ١٩

[٣]ـ همان مأخذ , حديث ٢١ .