تغيير در جنسيت نسبت به كسانى انجام مى‌شود كه در اصطلاح ناراضيان جنسى ناميده مى‌شوند. ناراضى جنسى فردى است كه جنسيت كاملاً مشخصى دارد، ولى از نظر روانى متمايل به جنس ديگر است. چنين فردى در پوشيدن لباس و آرايش مانند جنس مخالف رفتار مى‌كند. همچنين در ديگر رفتارهاى متغاير با هريك از دو جنس، تغييراتى متناسب با جنسيت مخالف را مى‌پذيرند، يعنى فرد واقعيت جنسى خود را حفظ مى‌كند و تنها دگرگونى‌هايى در ظاهر پيدا مى‌كند؛ مثلاً آلت تناسلى مرد، با جراحى حذف مى‌شود و به جاى آن مهبلى در بدنش ايجاد مى‌شود بدون اينكه در اندام‌هاى درونى او كوچك‌ترين تفاوتى پديد آيد، مثلاً داراى رحم و ديگر اندام و ويژگى‌هاى زنانه شود.

اين نوع دگرگونى، تغيير جنسيت نيست، بلكه تغيير در جنس است و بايد در فرض وجود، حكم شرعى آن را بيان كرد.

تغيير در جنس به اين معنى، صرفاً تبديل جنس كامل به جنس ناقص است و در حقيقت بايد آن را تنقيص جنسيت خواند؛ زيرا تبديل دو دستگاه تناسلى به يكديگر يا تزريق داروهايى كه شكل ظاهرى جنسى را عوض مى‌كند، جنس دومى را نمى‌آفريند، بلكه در آن جنس دگرگونى‌هايى ايجاد مى‌كند كه كاملاً سطحى است.

در اينجا بايد درباره دو موضوع به روشنى سخن گفت:

١. اين نوع تغيير، تغيير جنس نيست؛

٢. از نظر حكم شرعى، حرام است؛

در باره موضوع نخست مى‌توان گفت: روشن است كه اگر مردى صورت خود را بتراشد و آرايش زنانه كند و لباس زنانه بپوشد ـ آن گونه كه اگر كسى از حال او آگاه نباشد، او را زن پندارد و در ظاهر مانند زن با او رفتار شود ـ باعث