امام(ع) فرمود: اى يونس، رسول خدا(ص) به جابر بن عبداللّه‌ انصارى فرمود: هنگامى كه ستم آشكار شود و ايشان را به خوارى بكشاند، چگونه خواهى بود؟ جابر عرض كرد: تا آن زمان زنده نمى‌مانم، پدر و مادرم به فدايت، آن زمان كى فرا مى‌رسد؟ رسول خدا(ص) فرمود: هنگامى كه ربا آشكار شود. اى يونس ، اين ربا است، كه اگر آن را نخرى به تو بر مى‌گرداند؟ گفتم: بله، امام(ع) فرمود: هرگز به آن نزديك نشو، هرگز به آن نزديك نشو.

اين روايت به دليل مجهول بودن يونس شيبانى (٦٠) ضعيف است و دلالت آن در موردى است كه قصد جدى براى معامله نباشد، چون حتى اگر فروشنده نخرد، باز هم خريدار به او برمى‌گرداند. علاوه بر اين در متن روايت سخنى از زمان نيست تا بر حرمت بيع عينه يا تورق دلالت كند.

٣. روايت محمد بن قيس:

محمد بن يعقوب ، عن على بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي نجران، عن عاصم بن حميد ، عن محمد بن قيس ، عن أبي جعفر(ع)، قال: قضى أمير المؤمنين(ع) فى رجل أمره نفر ليبتاع لهم بعيراً بنقد و يزيدونه فوق ذلك نظرة، فابتاع لهم بعيراً ومعه بعضهم، فمنعه أن يأخذ منهم فوق ورقه نظرة. (٦١)

محمد بن قيس از امام باقر(ع) نقل مى‌كند: امير المؤمنين(ع) در مورد شخصى كه گروهى او را به خريد نقدى شترى امر مى‌كنند و پس از مدتى بيش از قيمت آن به او مى‌پردازند، پس شترى براى آنها مى‌خرد در حالى كه بعضى از آنها با او هستند، اين گونه قضاوت كرد: او را منع كرد كه پس از آن مدت بيش از قيمتش بگيرد.

(٦٠) طوسى، رجال الطوسى، ص٣٢٤.
(٦١) وسائل الشيعه، ج١٨، ص٣٨، ح١.