فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢ - تغيير جنسيت از ديدگاه فقه اسلامى جعفر سبحانی
٢. مصداق تأنث و تخنّث.
در باره نهى از تخنّث و تأنث در مردان، روايات فراوانى آمده است. مراد از تخنّث اين است كه مرد، در گفتار و رفتار و لباس پوشيدن، خود را چون زنان سازد. در اين نوع تغيير جنسيت، مرد با تمام علم و آگاهى از جنسيت خود، خويشتن را به صورت زنان در مىآورد. در تاج العروس آمده است : مخنّث، مردى است كه در نرمى صدا و سخن و لطافت اندامهاى بدن، خود را شبيه زنان سازد. (٧)
رواياتى كه در آنها از تخنّث و تأنث نهى شده، بسيار است كه فقط به نقل يكى از آنها اكتفا مىكنيم:
لعن رسول الله المتشبهين من الرجال بالنساء و المتشبهات من النساء بالرجال، (٨) جابر از امام باقر(ع) نقل مىكند كه رسول خدا(ص) مردانى را كه خود را شبيه زنان سازند و زنانى را كه خود را شبيه مردان سازند، لعن كرده است.
٣. نقص و ضرر به خود
اين تغيير مستلزم ايجاد نقص و ضرر بر بدن است و اضرار بر نفس مانند اضرار بر ديگران؛ حرام است .
پيامبر(ص) مىفرمايد: «لاضرر و لاضرار» كه اين روايت هر نوع ضرر را در بر مىگيرد.
از اين گذشته اين كار سبب ايجاد نقص در اعضاى بدن است و نوعى اخصا به شمار مىرود، چون بيضتين مرد را هنگام تغيير جنسيت بيرون مىآورند كه در
(٧) المؤنث نقيض المذكر و المخنّث الرجل المشبه المرأة في لينه ورقة كلامه و تكسير اعضائه.
(٨) كافى، ج٨، ص٧١و ج٥، ص٥٥٠.