اگر شخصى از زنى شير بخورد، همه فرزندان آن زن محرم او مى‌شوند، حتى اگر از شوهرى نباشند كه اين زن از او شير داده است، اگر شخصى از شير متعلق به شوهرى بخورد، همه فرزندان آن مرد بر وى محرم مى‌شوند، حتى اگر از زنى كه شير داده است نباشند.

البته معروف فقيهان فقط به قول نخست عمل كرده‌اند، بنابراين در باب رضاع، يكى بودن مادر موجب محرميت نمى‌شود تا بحث شبيه سازى به طريق اولويت، حمل بر آن شود.

حكم شبيه سازى انسان: در شبيه سازى تقليدى از انسان است كه ـ اگر علوم در آينده به چنين پيشرفتى برسند ـ طفل شبيه سازى شده يا فقط، پدر دارد و مادر ندارد، يا فقط مادر دارد و پدر ندارد؛ زيرا روشن شد تخمك زنى كه از هسته خالى شده است، بيش از اين در تكوين طفل تأثيرى ندارد كه سيتوپلازم آن غذاى مناسبى براى رشد نطفه مى‌شود. بنابراين نطفه حقيقى، هسته سلولى است كه از عضو يك مرد يا زن ـ ولو همين زن صاحب تخمك ـ گرفته مى‌شود. براين اساس، شخصى كه براى شبيه سازى از او سلول گرفته مى‌شود، اگر مرد باشد، پدر اين طفل و اگر زن باشد، مادر او محسوب مى‌شود.

در مشروع بودن اين پدر يا مادر، عقد شرعى شرط نيست؛ زيرا عقد شرعى در جايى لازم است كه فرزند از طريق تلقيح سلول‌هاى جنسى به دنيا بيايد.

بدين ترتيب نسب اين طفل از هر جهت روشن مى‌شود و با اطلاق ادله نسب، تمام احكام نسب بر او مترتب مى‌شود. فرض انصراف ادله نسب به نسب حاصل از ازدواج طبيعى، انصراف بدوى ناشى از آن است كه در عصر صدور روايات، تنها از اين طريق نسبت برقرار مى‌شده است.

(١٥) همان، ص٣٠٦، باب ١٥ از ابواب ما يحرم بالرضاع، ح٣.