نمى‌آيد. از طرف ديگر جواز نگاه مادر به دختران و برعكس، از اين باب است كه عموم«نسائهنّ» شامل آنها مى‌شود؛ درحالى كه پس از تغيير جنسيّت عنوان «زن بودن» بروى صدق نمى كند و نگاه كردن مرد كنونى به دختران خود درصورتى جايز مى‌باشد كه يا داخل درعموم «آبائهنّ» باشد يا داخل درعموم «نسائهنّ»؛ درحالى كه هردو منتفى است. بنابر اين براى جواز نگاه، دليلى وجود ندارد.

جواب: بله، ليكن صدق نكردن موضوع دليلى، به جريان استصحاب ضرر نمى زند؛ زيرا به حكم عرف، موضوع باقى است و روشن است كه موضوع جواز نظر پس از تطبيق دادن عنوان دليلى بر مادر و دختران او، شخص مادر و دختران است و هريك همچنان باقى هستند. البته بر طبق اين مبنا كه مرد بودن يا زن بودن از احوال مى‌باشند و نگاه كردن به مماثل بانگاه كردن به غير مماثل تغاير ندارد. بنابراين با جريان استصحاب درمصداق «نسائهنّ»، عمر مستثنا ـ يعنى «نسائهنّ» ـ طولانى مى‌شود. مطلب جاى درنگ دارد.

(نكته: نگاه كردن مادر به پسرانش، پس از آن كه به مرد تغيير جنسيّت داده، اشكال ندارد؛زيرا از باب نگاه كردن به همجنس است.)

فرع يازدهم

هرگاه جنس پدر تغييركند و به زن تبديل شود، ازدواج او با پسرانش به ضرورت و تنقيح مناط قطعى، حرام است و ذكر نشدن آن در ادلّه، مانع حرمت آن نيست؛ مانند حرمت قطعى نوشيدن از ظرفى كه نصف آن از طلا و نصف ديگر آن از نقره است، با اين كه در ادلّه تنها ظرف طلا يا نقره ذكر شده.

گاهى به اين آيه (٤٥) نيز استدلال شده است:

برشما حرام شده است، مادرانتان و دختران و خواهران و عمه ها و خاله ها و دختران برادر و دختران خواهر شما و مادرانى كه شما را شير داده‌اند و

(٤٥) نساء،آيه٢٢.