( جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ . قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْعَمَ الله عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوه فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ وَعَلَى الله فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . قالُوا يا مُوسى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فِيها فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ . قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَأَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ . قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ) - [١] .
( اى قوم من ، داخل شويد به زمين مقدس كه خداوند براى شما مقرر فرموده است و به پشت سر بر نگرديد كه با خسارت به عقب برمى گرديد . بنى اسرائيل گفتند : اى موسى ، در اين سرزمين مقدس قوم ستمكاران وجود دارد و ما هرگز به اين شهر داخل نمى شويم تا آنان از شهر بيرون روند و اگر آنان از شهر خارج شدند ما وارد مى گرديم . دو نفر از مردانى كه از خدا مى ترسيدند و خداوند بر آنان انعام فرموده بود ، گفتند : از دروازه وارد شهر مقدس شويد . و هنگامى كه شما وارد شديد ، شما پيروز خواهيد گشت و به خداوند توكل كنيد اگر شما از مؤمنانيد . بنى اسرائيل گفتند : يا موسى ، ما داخل شهر مقدس نخواهيم گشت مادامى كه آن ستمكاران در آنجا هستند . تو برو با خدايت با آن ستمكاران پيكار كن و ما در اينجا نشسته‌ايم . موسى عرض كرد خدايا من مالك نيستم مگر خودم را و برادرم را . ( من اختيار خودم را و برادرم را دارم ) بار پروردگارا ، ما بين ما و قوم گنهكاران جدايى بينداز . خداوند فرمود : شهر مقدس براى آنان تحريم شد ، آنان در روى زمين گمراه خواهند گشت و تو در بارهء قوم فاسق اندوهگين مباش . ) تخلف از دستور حضرت موسى ( ع ) در آن زمان كه قطعا دستور خداوندى بود و بدون ترديد آن دستور مصلحت آنان را در برداشت چهل سال آنان را سر در گم و كلافه و گمراه در بيابانها به حركات مضطربانه انداخت . فرصتى بسيار عالى بود كه بنى اسرائيل آن را از دست دادند و از مزاياى دستور آن پيامبر گرامى خود را محروم ساختند .

[١] . المائده ، آيات ٢١ تا ٢٦ .