ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٥ - تناسب خلقت اجزاء جانداران با يكديگر قسمتى از نظم عالى هستى است

را در ذات خود دارد اثبات كند .
در توصيف بهشت
در توصيف بهشت ٥٤ - فلو رميت ببصر قلبك نحو ما يوصف لك منها لعزفت نفسك عن بدايع ما أخرج ألى الدّنيا من شهواتها و لذّاتها و زخارف مناظرها . . . ( اگر چشم دل به آنچه كه از بهشت براى تو توصيف مى شود بيندازى ، نفس تو از شگفتىها و زيباييها و خواستنىهاى دنيا و زر و زيور و مناظر آن كه در اين دنيا نمودار گشته است اعراض مى كند و رويگردان مى شود . . . ) در منابع اوليهء اسلامى ، بهشت و زيباييها و عظمتهاى آن در سه گروه مختلف توصيف شده است : گروه يكم - امتيازات و زيبايى و عوامل لذائد مادى و محسوس است كه اكثريت اهل دنيا را به خود جلب مى كند . مانند قصور ، حور و غلمان ، ميوه‌هاى گوارا و شراب طهور و غير ذلك .
گروه دوم - ورود در جمع بندگان خداوندى ( ابرار و اتقياء و پيامبران و ائمه عليهم السلام و ديگر اولياء اللَّه ) .
گروه سوم - ورود در شعاع جاذبيت ربوبى ( لقاء اللَّه ) ، رضوان اللَّه .
گروه يكم
گروه يكم - گاهى اين مسئله مطرح مى گردد كه اولا - لذائذ و نعمتهاى مادى و زيباييهاى محسوس در اين دنيا در برابر مشقتها و زجر و شكنجه‌ها و حتى فداكارىهايى كه مردم با ايمان و با تقوى در اين زندگانى متحمل مى شوند ، چه قدر و ارزشى دارد كه در آن دنيا به عنوان پاداش قرار بگيرند