ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥

ايمان مى توان دليل آورد و با ايمان است كه علم آباد مى شود و با علم است كه بيم از مرگ به وجود مى آيد و با مرگ دنيا به پايان مى رسد و با دنيا است كه آخرت احراز مى گردد و با فرا رسيدن قيامت ، بهشت به [ مردم با تقوى ] نزديك مى شود و دوزخ به گمراهان و قطعى است كه براى مخلوقات جايگاه قرار جز روز رستاخيز نيست آنان در ميدان قيامت شتابان به غايت نهايى در حركت خواهند بود حال اهل قبور در قيامت مخلوقات از قرارگاه قبرها برخاسته ، و رهسپار سرنوشتهاى نهايى خود مى گردند ، براى هر جايگاهى [ از بهشت و دوزخ ] مردمى است كه آنرا تبديل نمى كنند و از آن منتقل نمى گردند .
قطعى است كه امر به معروف و نهى از منكر دو خلق از اخلاق خداوندى است و اين دو صفت و فعاليت نه مرگى را نزديك مى كنند و نه از روزى كسى مى كاهند تمسك كنيد به كتاب خداوندى زيرا اين كتاب طنابى است محكم و نورى است آشكار و شفائى است سودمند و سيراب كننده ايست برطرف كنندهء تشنگى و تحفظ از كسى است كه تمسك به او جويد و نجات براى كسى است كه تعلق به آن داشته باشد كجى را راه به آن نيست تا راستش گردانند از حق و حقيقت نمى لغزد ، تا برگردانده شود به سوى حق فراوانى ورود قرآن به گوش آنرا كهنه نمى گرداند هر كس به اين كتاب الهى قائل شد ، راست گفت و راست گرديد و هر كس به آن عمل كرد ، بر ديگران سبقت جست .