ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٠ - ذات اقدس ربوبى و كنه و حقيقت عظمت آن ذات اقدس از دسترس ادراكات بسيار بدور است

< شعر > مادح خورشيد مداح خود است كه دو چشمم روشن و نامرمد است < / شعر > مولوى بنا بر اين ، خداوند سبحان هر وضع و موقعيتى را كه براى بندگان خود پيش مى آورد - خواه آن وضع سلبى بوده باشد مانند گرفتن مال ، جوانى ، زيبايى ، و هر چيز ديگرى كه خود او به آنان عنايت فرموده ، شايسته حمد است و خواه آن وضع مثبت كه به سود ظاهرى انسان تلقى گردد . امير المؤمنين عليه السلام عرض مى كند : خداوندا ، نه هر حمد و ستايش كه ما انسانها آنرا انتخاب مى كنيم ، بلكه آن حمد و ستايشى كه رضايت بخشترين و محبوبترين و برترين آنها نزد تو باشد . . .
١٥ ، ٢٠ - فلسنا نعلم كنه عظمتك ألَّا أنّا نعلم أنّك « حىّ قيّوم لا تأخذك سنة و لا نوم » لم ينته أليك نظر و لم يدركك بصر . أدركت الأبصار ، و أحصيت الأعمال و أخذت بالنّواصى و الأقدام ( خداوندا ، ما حقيقت عظمت ترا نمى دانيم و لكن اين قدر مى دانيم كه توئى داراى حيات [ حقيقى ] و قائم به ذات و بر پا دارندهء كائنات ، نه خوابى سبك ترا گيرد و نه خواب سنگين . هيچ نظرى و انديشه اى راه به تو ندارد و هيچ بينايى ترا در نمى يابد ، توئى كه ديدگان را مى بينى و اعمال را شمارش مى كنى و توئى كه پيشانىها [ يا موى پيشانىها ى گردنكشان را و پاهاى آنانرا گرفته اى ) ذات اقدس ربوبى و كنه و حقيقت عظمت آن ذات اقدس از دسترس ادراكات بسيار بدور است .
ما انسانها كه از شناخت كنه ( حقيقت باطنى ) اشياء ناتوانيم .
ما انسانها كه در معرفتهايى كه به دست مى آوريم از جوانب گوناگون مانند حواس طبيعى [ چشم و گوش و غير ذلك ] و قواى دراكه درونى و هدف گيريها و اصول