ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢ - تنها ايمان است كه روشنترين راه را در پيش پاى تكاپوگران هدف اعلاى حيات هموار مى كند

بالقيامة تزلف الجنّة و تبرّز الحجيم للغاوين . و أنّ الخلق لا مقصر لهم عن القيامة ، مرقلين فى مضمارها إلى الغاية القصوى . ( ايمان راهى است داراى مسير [ يا ] روشى روشن ، چراغش روشنتر و روشنگرتر است . با ايمان است كه مى توان دليل براى اعمال صالحه ارائه داد و با اعمال صالح است كه به ايمان مى توان دليل آورد . با ايمان است كه علم آباد مى شود و با علم است كه بيم از مرگ به وجود مى آيد و با مرگ دنيا به پايان مى رسد و با دنيا است كه آخرت احراز مى گردد . و با فرا رسيدن قيامت ، بهشت به مردم با تقوى نزديك مى شود و دوزخ بر گمراهان ، و قطعى است كه براى مخلوقات ، جايگاه قرارى جز رستاخيز نيست . آنان در عرصه محشر ، شتابان به غايت نهائى در حركت خواهند بود . ) تنها ايمان است كه روشنترين راه را در پيش پاى تكاپوگران هدف اعلاى حيات هموار مى كند با توجه به مجموع واقعيات و حقائقى كه به وسيلهء وحى و شهودهاى اعلا و حكمت و جهان بينىها و عرفان مثبت ، و با نظر به سر گذشت عينى زندگى انسانها كه تواريخ معتبر براى ما ارائه داده است ، يك چيز مورد اتفاق همه طرق و دلائل مزبور است و آن چيز عبارت است از اين كه تاكنون هيچ گام مؤثرى براى تحقق بخشيدن به آرمانهاى اعلاى انسانى و ارزشهاى او ، بدون ايمان برداشته نشده است . معناى ايمان چيست كه داراى چنين كاربرد با عظمتى است كه از عهده هيچ چيزى برنمى آيد ايمان عبارتست از تعلق و وابسته شدن شخصيت آدمى به يك حقيقت كه براى تأمين سعادت مادى و معنوى او ، بطور مطلق پذيرفته شده است . اين پذيرش به حدّى در اعماق شخصيت نفوذ پيدا مى كند كه شخصيت ، هويت و ارزش خود را بدون آن ، پوچ تلقى مى كند . البته ارزش ايمان بستگى به ارزش آن حقيقت دارد كه براى شخصيت سعادت مطلق تلقى شده است .