الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٢٤ - ايضا توقيع ديگر از جواب نامه و مسائل حميرى ره

اللَّهمّ اجعلنى من المسلمين أعوذ با لله السّميع العليم من الشّيطان الرّحيم .
بسم الله الرّحمن الرّحيم ، آنگاه شروع در تلاوت الحمد لله نمايد .
و فقيه كه شكّ در علم و عمل او نبود فرمود كه : دين براى محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و هدايت براى على ( ع ) است ، زيرا كه دين براى سيّد الأنبياء در حيات آن سرور و بعد از ممات نبىّ الاكرام الى يوم القيام باقى و مستدام خواهد بود و هر مصلَّى كه در هنگام توجّه چنين گويد : بىشكّ و يقين آن كس از مهتدين بدين سيّد المرسلين و منهاج أئمّة المعصومين است و آنكه در اين شكّ كند او را جزا و دين در يوم الدّين است سؤال : از قنوت در نماز فريضه آيا بر مصلَّى لازم و روا است كه چون از قنوت فارغ شود دستهاى خود را بعد از قنوت بر روى خود فروز آرد تا عمل به حديث منقول و مروى است نموده باشد چه ذات حضرت عزّ و جلّ أرفع و أجلّ و أعظم و أكمل از آنست كه بندهء راجى بدرگاه او ملتجى گشته دست كه بتضرّع و دعاء و اميد رحمت حضرت واهب العطايا برداشته او را محروم و مأيوس گرداند و دست ردّ بر سينه مطلب و مرام آن داعى مستهام گذاشته دعاى او را مستردّ كند يا جايز نيست و حال آنكه بعضى أصحاب ما ذكر كردند كه اين عمل در نماز روا و مسجّل است و ترك آن مرغوب نيست .
جواب : از حضرت امام عليه السّلام چنين مصدّر گرديد كه ردّ يدين و امرار آن بعد از فراغ مصلَّى از قنوت نماز بر سر روى و صدر جايز و در خور نيست ، در فرايض آنچه معمول عليه و مستحسن و مقبول در شرع حضرت رسول صلوات الله عليه است آنست كه چون مصلَّى از قنوت نماز فريضه فارغ گردد بايد كه شكم