الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٢٩ - ايضا توقيع ديگر از جواب نامه و مسائل حميرى ره

روز نگاهدارد بعد از آن قطع روزه ميكند الَّا آنكه روزه را بر سه روز ثانية متّصل ميگرداند بنا بر حديث آن نعم شهر القضاء رجب .
سؤال : از أحوال مردى كه او در محلَّى ساكن باشد كه در آنجا برف بسيار باشد و اگر خواهند از آنجا نقل بمحلّ ديگر كند بواسطهء خوف نتواند و بسا باشد كه در مكانى كه برف بسيار بود اگر كسى در بالاى آن بايستد چون زمين مساوى السّطح نيست محتمل است كه آن كس با برف بيكبار از آن مكان ساقط گردند آن مرد بواسطهء همين حال حيران و مضطرب أحوال باشد و در آن هيچ مكان مساوى بهم نرسد كه هر چند برف بسيار باشد مثل پلاس بآن كه نمدى بر بالاى برف آنجا اندازد و لگدكوب نموده در بالاى آن ايستاده نماز فريضه مضيقه را بجاى آرد .
آيا جايز است كه نماز فريضهء واجبه را در آن محلّ ترك كنيم يا مهما أمكن در آن محلّ نماز فريضه را بگذاريم و ما در أيّام بسيار اين كار كرديم و نماز را در آنجا گزارديم ، آيا بر ما اعادهء آن نماز لازم است يا نه ؟
آن ولىّ ايزد وهّاب جواب فرمود ، كه در وقت ضرورت و شدّت بذريعهء * ( لا يُكَلِّفُ الله نَفْساً إِلَّا وُسْعَها ) * نماز كه در آن مكان مؤدّى گشته صحيح است و هيچ باك نيست .
سؤال : از حال مأموم كه در هنگام تأديه ركوع بامام ملحق شود و به بامام ركوع بجاى آرد آيا آن ركعت براى آن مأموم محسوب گردد و بعد از فراغ امام از نماز آيا بر مأموم امام نيمهء آن نماز لازمست يا نه ؟
بعضى از أصحاب ما فرمودند كه : اگر مأموم تكبيرة الرّكوع از امام بشنود اعتماد و اعتداد بآن ركعت نماز ننمايد و حساب نكند .