الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣١٤ - توقيع شريف به محمد بن عثمان العمرى ( رضي الله عنه ) در تعزيه والد او

و از صلوه جعفر بن أبى طالب رضى الله عنه پرسيدند هر گاه كسى سهو در تسبيح قيام يا قعود يا ركوع يا سجود كند در حالت ديگر كه از آن نماز فارغ شده او را بخاطر رسد .
آيا اعادهء آنچه از اين تسبيح فوت نمود در حالت كه متذكَّر بآن شد مينمايد يا ميگذرد و متوجّه آن نميگردد و نمازش صحيح است .
توقيع : هر گاه كسى چيزى را در حالت سهو كند و او را در حالت ديگر به خاطر رسد قضاء آن كند در حالت ذكر .
و سؤال از زنى كه شوهرش متوفّى گردد آيا او را جايز است با جنازهء شوهرش كه متوفّى گردد .
آيا او را جايز است با جنازهء شوهرش بيرون رود يا نه ؟
توقيع : بيرون ميرود با جنازهء زوج خود .
يا عورت متوفّى عنها زوجها را رسد كه در أيّام عدّت بزيارت قبر شوهرش رود توقيع : بزيارت قبر شوهرش ميرود و شب بغير از خانهء خود در محلّ - ديگر بيتوته نكند .
آيا جايز است عورت كه شوهرش كشته او بواسطهء قضاء حقّ كه بر او لازم است از خانه بيرون رود و حال آنكه آن عورت در عدّت باشد ؟
توقيع : اگر حقّ داشته باشد بيرون ميرود و قضاء حقّ ميكند و نيز اگر او را حاجت ضروريّه باشد و كسى نباشد كه انصرام و سرانجام آن حاجت نمايد آن عورت را جايز و روا است كه از منزل خود بيرون رود و قضاء حاجت خود كند و در غير منزل خود بيتوته نكند .
و در ثواب تلاوت قرآن در فرايض و غيرها مرويست كه حضرت عالم عليه