تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٠٦ - حكم تصانيف مخالفين
حفظ هيچيك از اين كتب جارى نبوده لاجرم وجوب اتلاف اينها بدون دليل مىباشد.
البتّه نسبه به قليلى از تصانيف مخالفين همچون كتبى كه در خصوص اثبات جبر و نظير آن تأليف گرديده و يا كتبى كه در اثبات تفضيل خلفاء بر مولانا امير المؤمنين عليه السّلام نوشته شده و يا در آنها فضائلى براى خلفاء اثبات كردهاند ادله مزبور جارى بوده ازاينرو حفظ اينگونه كتب حرام و نامشروع مىباشد.
پس از آن مرحوم مصنّف مىفرمايند:
از شرحى كه داديم وجه استثناء حضرات مسئله حفظ كتب ضلال بمنظور نقض و استدلال بر عليه اهل آن يا بجهت اطّلاع بر مطالبشان تا بدينوسيله بتوان از ايشان تقيّه نمود يا غير ايندو از جهات ديگر معلوم و روشن گرديد يعنى مىگوئيم:
همانطورى كه گفته شد مناط حرمت حفظ جريان ادلّه سابق الذّكر است و چون در اينموارد ادلّه مزبور جارى نمىباشند ازاينرو حفظ آنها بدون اشكال است.
سپس مرحوم مصنّف مىفرمايند:
محقّق ثانى عليه الرّحمه در اينمقام نيكو فرموده، وى مىفرمايد:
فوائد و منافع حفظ كتب ضلال كثير و بسيار است.
سپس مرحوم مصنّف مىفرمايند:
از شرح و توضيحى كه داديم دانسته شد اگر كتابى مقدارى از آن مطالب باطله و مضلّه بوده و مقدار ديگرش موضوعات و مطالبه حقّه باشد حكم آن اينستكه لازم است مطالب مضلّه را از آن محو و زائل كرده و باقى را محفوظ نگهدارند و در صورتيكه محو مطالب باطله موقوف به ازاله تمام مطالب حتّى موضوعات حقّه باشد اين امر لازم و واجب است مگر آنكه در ابقاء مطالب باطله مصلحتى باشد كه با مفسده وجودش مزاحمت نموده و بر آن راجح باشد كه در اينفرض محو آنها لازم نيست.
فرع
اگر مطالب كتابى فى حدّ نفسه باطل باشد آن كتاب از ماليّت خارج بوده