تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٥٤ - عدم اعتبار حضور مسبوب در صدق سب

٢- فاعل منكر در فعلش اصرار داشته باشد.

٣- ناهى از ضررى كه بواسطه نهى مى‌نمايد در امان باشد.

٤- احتمال اثر در فاعل منكر داده شود.

قوله: ظاهر النّصوص الخ: از جمله اين نصوص، حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آنرا در ج (٨) ص (٦٠٥) باين شرح نقل فرموده:

عبد اللّه بن جعفر حميرى در كتاب قرب الاسناد، از سندى بن محمّد، از ابى البخترى، از جعفر بن محمّد، از پدرش قال:

ثلاثة ليس لهم حرمة، صاحب هوى مبتدع، و الامام الجائر و الفاسق المعلن بالفسق.

قوله: و يستثنى من ذلك: مشار اليه « ذلك » حرمت سبّ مى‌باشد.

قوله: لقوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: اين روايت را مرحوم فيض در كتاب وافى ج (١) ص (٥٦) باب البدع و الرّأى و المقائيس حديث (٤) باين شرح نقل فرموده:

محمد، از محمّد بن الحسين، از بزنطى، از داود بن سرحان، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

اذا رأيتم اهل البدع و الرّيب من بعدى فاظهروا البرائة منهم و اكثروا من سبّهم و القول فيهم و الوقيعة و باهتوهم حتّى لا يطمعوا فى الفساد فى الاسلام و يحذّرهم النّاس و لا يتعلّمون من بدعهم، يكتب اللّه لكم بذلك الحسنات و يرفع لكم به الدرّجات.

قوله: سواء لم يتأثر بذلك: ضمير فاعلى در « لم يتأثر» به ولد راجع بوده و مشار اليه « ذلك » خبيث و حمار و امثال ايندو مى‌باشد.

قوله: و يشكل الثّانى: مقصود از « الثّانى » جواز سبّ حتّى صورتيكه ولد از سبّ والد متأثّر گردد مى‌باشد.

قوله: لو قال السّيّد ذلك: مشار اليه « ذلك » سبّ مى‌باشد.

قوله: انت و مالك لابيك: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٩٦) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از محمّد بن يحيى، از عبد اللّه بن محمّد، از على بن حكم،