تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠ - (فصل در اخبار و حكايات كه در(باب) ياقوت بتسامع رسيده و معلوم شده است)

(فصل در اخبار و حكايات كه در (باب‌[١]) ياقوت بتسامع‌[٢] رسيده و معلوم شده است‌[٣])

حكايت‌[٤] آورده‌اند كه ملك سرانديب را پاره‌اى ياقوت بوده است بر مثال دسته كاردى، وزن آن كما بيش پنجاه مثقال، رمانى نيكو باطراوت و هيچ‌كس خبر نداده است كه بوزن آن ياقوت ديده‌اند[٥].

و هركس كه ملك سرانديب و معبر[٦] باشد آن پاره ياقوت با او باشد.

و (ديگر)[٧] آورده‌اند كه در روزگار قديم، در معدن ياقوت، غلافى يافتند[٨] بزرگ، چون‌[٩] آنرا بشكستند ياقوت پاره‌اى‌[١٠] يافتند مثل صليبى. (و معتمدان حكايت مى‌كنند كه مثل اين پاره ياقوت سرخ بر تاج پادشاه روم ديده‌اند مرصع كرده)[١١] و در اين روزگار «ازين انواع كس نديده است»[١٢].

(و نيز) آورده‌اند[١٣] كه اميرى از جمله امراء خراسان را پاره‌اى ياقوت سرخ مستطيل افتاد. آنرا بهفت هزار دينار بخريد.

[١]كلمه (باب) در م، ج، ن: نيست‌

[٢]ب: بسامع؟

[٣]آنچه در ميان پرانتز است، در ع: نيست‌

[٤]در ب كلمه (حكايت) نيست‌

[٥]ب:

ديده آيد

[٦]كلمه (معبر) فقط در ع: است‌

[٧]ب: و ديگر

[٨]ع: يافته‌اند

[٩]م: و چون‌

[١٠]ب: پاره ياقوت‌

[١١]در ع: نيست‌

[١٢]فقط در ع: است‌

[١٣]ع: آورده‌اند.