تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٣٣ - فصل در معرفت ختو ٦٧

بغايت سفيد شود[١].

فصل در معرفت آبنوس و خواص او

آبنوس چوبى است سياه كه از ساحل درياء زنگبار[٢] آورند[٣].

و پوست او سفيد، بغايت ثقيل، (و) از غايت ثقل (بر سر آب نايستد، و حالى) بآب فرورود. نيك‌[٤] سخت باشد، سبب آنكه‌[٥] هيچ تخلخل درو نيست.

(و خاصّيّت او آنست كه) ازو طرايف‌ها[٦] سازند، و عاج كارى كنند.

و چون آبنوس بسوزند، بوى خوش (پديد) آيد.

و چون‌[٧] بآب در چشم كشند، سفيدى از چشم ببرد. و بر اندام‌[٨] سوخته كنند سود دارد. و ريگ مثانه را نرم كند، و بدرد شكم نيك باشد.

فصل در معرفت ختو[٩] ٦٧

ختو بعضى گويند سروى ماريست، اما بحقيقت‌[١٠] ختو جانوريست‌

[١]ج، ن، م: تا سفيد شود بغايت‌

[٢]ج، ن، م: چوبى است كه از ساحل زنگبار

[٣]ج، ن، م: آورند سياه‌

[٤]م، ج، ن: و حالى فرورود و بغايت‌

[٥](آنكه) در- م- نيست‌

[٦]ج، ن: ظرايف‌ها

[٧]ع: و اگر

[٨]ج، ن: بر اندام‌

[٩]م: در صفت و خواص او

[١٠]ج، ن، م: حقيقت.