تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٩٦ - فصل در معرفت احجارى كه مناسبتى با شرف جواهر دارد

فصل‌[١] در معرفت احجارى‌[٢] كه مناسبتى با شرف جواهر دارد[٣]

هرچند در مرتبه آن نباشد. تفاصيل‌[٤] آن در كتب خواصّ احجار منقول است از متقدّمان (كه)[٥] ذكر احجار بسيار كرده‌اند، و هريك را از آن خاصّيّتى گفته. بعضى از آن در [اين‌] روزگار مشهور و معروف (اند)، و بعضى مجهول، و اكثر اهل زمان از معرفت آن قاصر. آنچه معروف [بود] و مشهور[٦] آورده شد. از [آنكه‌] احجار بعضى آنست كه بارى سبحانه و تعالى بيافريده است، تا مردم در آن بحسب ارادت‌[٧] [و رويّت‌] تصرّف مى‌كنند، كه آن ضرورت‌[٨] معيشت ايشان‌[٩] [است، و بى‌آن ضرورت صورت نبندد كه امور معيشت ايشان‌] بنظام‌

[١]اين فصل هم در سه نسخه م، ج، ن نيست‌

[٢]ع: احجار

[٣]ب: در صفت احجارى كه آنرا مناسبتى هست با جوهر شريف- عرايس:

مناسبتى باشد با جوهر شريف‌

[٤]ب: و در تفاصيل‌

[٥]ع: (كه) ندارد

[٦]ب: و مشهور است‌

[٧]ب: در آن مردم كسب ارادت‌

[٨]ع: ضرور است‌

[٩]ب: انسان.