تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥٣ - فصل در معرفت سندروس«و خواص او»

آتشى خوانند. و نوعى ديگر را[١] شمعى گويند، زردى‌[٢] تيره باشد.

در[٣] زمين هندوستان [آنرا] نيكو پسندند[٤].

و كهربا چون بر دست‌[٥] بمالند تا گرم شود، گياه و كاه‌ريزه خشك را بربايد[٦].

فصل در معرفت سندروس «و خواصّ او.»[٧]

و آن چون صمغى است زرد و صافى و شفّاف‌[٨]. و آن دو نوع باشد:

يكى بهتر، و نشان او آنست كه بآتش نرم شود، و رقيق گردد[٩].

و همچون علكى شود[١٠]. و ديگر [ى بترّ، و] نشان او آن بود كه از آتش بهم آيد[١١].

خاصّيّت او بخاصّيّت كهربا[١٢] نزديكست،

و صمغ عربى بار درخت است. در[١٣] داروها بكار دارند، و هيچ دارو خون را كه از گلو برآيد، يا بطريق اسهال برود[١٤]، چنان نافع نباشد كه صمغ عربى‌[١٥]. و خون بينى و جراحت‌[١٦] هم بازدارد. و قى‌

[١]ب، م: ديگر هست‌

[٢]م، ب: و زردى‌

[٣]ب: و آنرا در

[٤]ب، م: پسند كنند

[٥]ب، م: آنچه زرد و شفاف بود چون بر دست‌

[٦]ب، م: برگيرد

[٧]در ع: تنهاست‌

[٨]ع: زرد شفاف صافى‌

[٩]ع: گداخته و رقيق شود

[١٠]ع: علك گردد- م: و چون علكى شود

[١١]ع: آتش را بميراند- م: باهم آيد

[١٢]ب، م: بكهربا

[١٣]ب: و صمغ عربى هم درختى است- ج، ن، م: و صمغ عربى در درخت است و در

[١٤]ب، ج، ن، م: و باسهال بيرون آيد

[١٥]ج، ن: چنان بازندارد كه او- م، ب:

بازندارد

[١٦]ع: و حاجت؟