تنسوخ نامه ايلخاني - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥٠ - فصل در معرفت مرقشيثاء ٤٨«و خواص او»

فصل در معرفت‌[١] مرقشيثاء[٢] ٤٨ «و خواصّ او[٣]»

و آنرا سنگ روشنائى خوانند. و[٤] انواع باشد.

اوّل‌[٥] ذهبى. و آن بسنگى ماند كه زر برو[٦] ماليده باشند.

و نوعى [ديگر] بنقره ماند. آن‌كه بزر ماننده بود[٧] لعل را بدان جلا دهند.

و اگر خرد سوده بر زر گداخته‌[٨] شكن‌دار اندازند، شكن از زر ببرد[٩]. و خايسك قبول كند[١٠]. و اگر چند نوبت چنين كنند[١١]

[١]ع، ن: صفت‌

[٢]ج، ن: مارفشيثا- ب: مارقسيشا

[٣]در، ج، ن: نيست‌

[٤](واو) در ج، ن: نيست‌

[٥]كلمه (اول) تنها در ع، ب:

است‌

[٦]ب، م، ج، ن: و آن نيك بزر ماند كه درو

[٧]ن، ب: اما آن‌كه بزر ماند- م: و انكه بزر ماند

[٨]ب: آن بزر طلا نيكو در انكنند كه گداخته بود- م، ج، ن: كه بر زر گداخته آن- ع: بر زر گداخته‌

[٩]ب: زر شكن‌دار شود- ج، ن، م: آن زر شكن‌دار بشود- ع: شكن‌دار اندازند شكن از زر ببرد

[١٠]ب: نكند

[١١]م، ب: بكنند- ج، ن: نوبت كنند.