تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - تفسير اين آب و آتش از كيست؟

چه كسى دستور حركت به بادها و جابجا كردن قطعات ابرها و فرستادن آنها را بر فراز زمينهاى خشك و مرده مى‌دهد؟

چه كسى به طبقات بالاى هوا اين خاصيت را بخشيده كه به هنگام سرد شدن توانايى جذب بخار را از دست دهد، و در نتيجه بخارات موجود به صورت قطرات باران، نرم و ملايم، آهسته و پى در پى، بر زمينها فرود آيند؟

اگر يك سال خورشيد اعتصاب كند، بادها از حركت بايستند، قطعات بالاى جو بخارات را مصرانه در خود نگهدارند، و آسمان بر زمين بخيل گردد، آن چنان كه زرع و نخيل لب تر نكنند، همه شما از تشنگى هلاك مى‌شويد، و حيوانات و باغها و زراعتهاى شما مى‌خشكد.

كسى كه اين قدرت را دارد كه با وسايلى اينچنين ساده آن چنان بركاتى براى شما فراهم سازد، آيا قادر بر احياى مردگان نيست؟ اين خود يك نوع احياى مردگان است احياى زمينهاى مرده كه، هم نشانه توحيد و عظمت خدا است و هم دليل بر رستاخيز و معاد.

و اگر مى‌بينيم در آيات فوق فقط روى آب نوشيدنى تكيه شده و از تاثير آن در مورد حيات حيوانات و گياهان سخنى به ميان نيامده به خاطر اهميت فوق العاده آب براى حيات خود انسان است، بعلاوه در آيات قبل اشاره‌اى به مساله زراعت شده بود و نيازى به تكرار نبود.

جالب اينكه اهميت آب و نقش آن در زندگى بشر نه تنها با گذشت زمان و پيشرفت صنايع و علم و دانش انسان كم نمى‌شود، بلكه بر عكس، انسان صنعتى نياز بيشترى به آب دارد، لذا بسيارى از مؤسسات عظيم صنعتى فقط در كنار رودخانه‌هاى عظيم قدرت فعاليت دارند.