تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦ - شان نزول

ترجمه:

بنام خداوند بخشنده بخشايشگر ١- خداوند قول زنى را كه در باره شوهرش به تو مراجعه كرده بود و به خداوند شكايت مى‌كرد شنيد (و تقاضاى او را اجابت كرد) خداوند گفتگوى شما را با هم (و اصرار آن زن را در باره حل مشكلش) مى‌شنيد و خداوند شنوا و بينا است.

٢- كسانى كه از شما نسبت به همسرانشان" ظهار" مى‌كنند (و مى‌گويند انت على كظهر امى" تو نسبت به من به منزله مادرم هستى") آنها هرگز مادرانشان نيستند مادرانشان تنها كسانى هستند كه آنها را به دنيا آورده‌اند، آنها سخنى منكر و زشت و باطل مى‌گويند و خداوند بخشنده و آمرزنده است.

٣- كسانى كه از همسران خود" ظهار" مى‌كنند سپس به گفته خود باز مى‌گردند بايد پيش از آميزش جنسى آنها با هم برده‌اى را آزاد كنند، اين دستورى است كه به آن اندرز داده مى‌شويد، و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.

٤- و كسى كه توانايى (بر آزاد كردن برده) نداشته باشد دو ماه متوالى قبل از آميزش جنسى روزه بگيرد، و كسى كه توانايى اين را هم نداشته باشد شصت مسكين را اطعام كند، اين براى آن است كه به خدا و رسولش ايمان بياوريد، اينها مرزهاى الهى است و كسانى كه با آن مخالفت كنند عذاب دردناكى دارند.

شان نزول:

غالب مفسران براى آيات نخستين اين سوره شان نزولى نقل كرده‌اند كه مضمون همه اجمالا يكى است، هر چند در جزئيات با هم متفاوت مى‌باشند، اما