تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٨ - تفسير در جايگاه صدق نزد خداوند مقتدر!

كه شبيه شما بودند هلاك و نابود كرديم، آيا كسى هست كه متذكر شود و پند گيرد" (وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ).

" اشياع" جمع" شيعه" به معنى كسانى است كه از سوى فردى به هر طرف مى‌روند و امور مربوط به او را نشر و شياع مى‌دهند، و او را تقويت مى‌كنند و اگر شيعه به معنى پيرو استعمال مى‌شود نيز از همين جهت است.

مسلما اقوام پيشين، پيرو مشركان مكه و مانند آنها نبودند، بلكه قضيه بر عكس بود، اما از آنجا كه طرفداران يك نفر" شبيه" او هستند اين واژه در معنى" شبيه و مانند" نيز به كار مى‌رود.

اين را نيز نبايد ناديده گرفت كه اين گروه از كفار مكه از برنامه‌هاى پيشينيان نيرو مى‌گرفتند، و از خط مكتب آنها استفاده مى‌كردند، و به همين جهت بر اقوام پيشين اشياع (شيعه‌ها) اطلاق شده است.

به هر حال اين آيه بار ديگر اين حقيقت را تاكيد مى‌كند كه وقتى اعمال و رفتار و اعتقادات شما با آنها يكى است، دليلى ندارد كه شما سرنوشتى جز سرنوشت آنها داشته باشيد بيدار شويد و پند گيريد.

همين گونه اعمال شما نيز ثبت و ضبط مى‌شود، و براى يوم الحساب محفوظ است.

" زبر" جمع" زبور" به معنى" كتاب" است، و در اينجا اشاره به نامه اعمال آدميان مى‌باشد، بعضى نيز احتمال داده‌اند كه منظور از آن" لوح محفوظ"