تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - تفسير هدف اصلى بعثت انبياء

" تا مردم به عدل و داد قيام كنند" (لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ).

" بينات" (دلائل روشن) معنى گسترده‌اى دارد كه شامل" معجزات" و" دلائل عقلى" مى‌شود كه انبيا و رسولان الهى با آن مجهز بودند.

منظور از" كتاب" همان كتب آسمانى است، و از آنجا كه روح و حقيقت همه يك چيز است تعبير به" كتاب" به صورت مفرد مى‌كند، هر چند با گذشت زمان و تكامل انسانها، محتواى آن كاملتر مى‌شود.

و اما" ميزان" به معنى" وسيله وزن كردن و سنجش" است كه مصداق حسى آن ترازوهايى است كه وزن اجناس را با آن مى‌سنجند، ولى مسلما در اينجا منظور مصداق معنوى آن است، يعنى چيزى كه تمام اعمال انسانها را مى‌توان با آن سنجيد، و آن احكام و قوانين الهى، و يا آئين او به طور كلى است، كه معيار سنجش نيكيها و بديها، و ارزشها و ضد ارزشها است.

به اين ترتيب پيامبران با سه وسيله مجهز بودند: دلائل روشن، كتب آسمانى، و معيار سنجش حق از باطل و خوب از بد، و مانعى ندارد كه فى المثل قرآن مجيد هم" بينه" (معجزه) باشد، و هم كتاب آسمانى، و هم بيان كننده احكام و قوانين، يعنى سه بعد در يك محتوى.

و به هر حال هدف از اعزام اين مردان بزرگ با اين تجهيزات كامل همان اجراى" قسط و عدل" است.

در حقيقت اين آيه به يكى از اهداف متعدد ارسال پيامبران اشاره مى‌كند، زيرا مى‌دانيم انبيا اهداف متعددى را پيگيرى مى‌كردند.

تعليم و تربيت چنان كه در آيه ٢ سوره جمعه آمده است‌ هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ:

" او كسى است كه از ميان مردم درس نخوانده رسولى فرستاد تا آياتش را بر آنها بخواند، و آنها را تزكيه كند، و كتاب و حكمت بياموزد".