تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤ - تفسير اين آب و آتش از كيست؟

تفسير: اين آب و آتش از كيست؟

در اين آيات اشاره به ششمين و هفتمين دليل معاد، در اين بخش از آيات سوره واقعه مى‌كند كه بيانگر قدرت خداوند بر همه چيز و بر احياى مردگان است.

نخست مى‌فرمايد:" آيا به آبى كه مى‌نوشيد انديشيده‌ايد"؟ (أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ‌).

" مزن" (بر وزن حزن) آن گونه كه" راغب" در" مفردات" مى‌گويد:

به معنى" ابرهاى روشن" است، و بعضى آن را به" ابرهاى باران‌زا" تفسير كرده‌اند [١] اين آيات و جدان انسانها را در برابر يك سلسله سؤالها قرار مى‌دهد و از آنها اقرار مى‌گيرد، و در واقع مى‌گويد: آيا در باره اين آبى كه مايه حيات شما است و پيوسته آن را مى‌نوشيد هرگز فكر كرده‌ايد؟

چه كسى به آفتاب فرمان مى‌دهد بر صفحه اقيانوسها بتابد، و از ميان آبهاى شور و تلخ تنها ذرات آب خالص و شيرين و پاك از هر گونه آلودگى را جدا ساخته، و به صورت بخار به آسمان بفرستد؟

چه كسى به اين بخارات دستور مى‌دهد دست به دست هم دهند و فشرده شوند، و قطعات ابرهاى باران‌زا را تشكيل دهند؟

[١]" لسان العرب" ماده" مزن".