تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٤ - تفسير درياها با ذخائر گرانبهايشان

تفسير: درياها با ذخائر گرانبهايشان‌

در ادامه شرح نعمتهاى پروردگار سخن از درياها به ميان مى‌آورد، اما نه همه درياها بلكه كيفيت خاصى در پاره‌اى از درياها كه هم پديده‌اى است عجيب و نشانه‌اى است از قدرت بى پايان حق، و هم وسيله‌اى است براى پديد آمدن بعضى از متاعهاى مورد استفاده انسانها.

مى‌فرمايد:" دو درياى مختلف را در كنار هم قرار داد در حالى كه با هم تماس دارند" (مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ‌).

ماده" مرج" (بر وزن فلج) به معنى مخلوط كردن و يا فرستادن و رها نمودن است، و در اينجا به معنى فرستادن و در كنار هم قرار دادن مى‌باشد، به قرينه جمله" بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ‌".

منظور از اين دو دريا به گواهى آيه ٥٣ سوره" فرقان" دو درياى آب" شيرين" و" شور" است، آنجا كه مى‌فرمايد وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَ حِجْراً مَحْجُوراً:

" او كسى است كه دو دريا را در كنار هم قرار داد يكى گوارا و شيرين است و ديگرى شور و تلخ، و در ميان آنها برزخى قرار داد تا با هم مخلوط نشوند".

اما در اينكه اين دو درياى شيرين و شور كجاست كه بر يكديگر غلبه نمى‌كنند؟ و اين برزخى كه ميان آن دو قرار دارد چيست؟ در ميان مفسران گفتگو بسيار است، و بعضى تعبيراتى دارند كه نشان مى‌دهد وضع درياهاى زمين‌