تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٠ - تفسير با طناب پوسيده شيطان به چاه نرويد!

اين تفسير نيز در مورد تعبير فوق گفته شده كه اشاره به كم بودن افرادى است كه به فكر فرداى قيامتند، مثل اينكه مى‌گوئيم يك نفر پيدا شود كه به فكر نجات خويش باشد، ولى تفسير اول مناسبتر به نظر مى‌رسد، و خطاب" يا ايها الذين آمنوا" و" عموميت امر به تقوى" دليل بر عموميت مفهوم آيه است.

اصولا خمير مايه تقوى دو چيز است: ياد خدا يعنى توجه به مراقبت دائمى اللَّه و حضور او در همه جا و همه حال، و توجه به دادگاه عدل خداوند و نامه اعمالى كه هيچ كار صغير و كبيرى وجود ندارد مگر اينكه در آن ثبت مى‌شود، و به همين دليل توجه به اين دو اصل (مبدأ و معاد) در سر لوحه برنامه‌هاى تربيتى انبياء و اولياء قرار داشته، و تاثير آن در پاكسازى فرد و اجتماع كاملا چشمگير است.

قابل توجه اينكه قرآن در اينجا صريحا مى‌گويد: فراموش كردن خدا سبب" خود فراموشى" مى‌شود، دليل آن نيز روشن است، زيرا از يك سو فراموشى پروردگار سبب مى‌شود كه انسان در لذات مادى و شهوات حيوانى فرو رود، و هدف آفرينش خود را به دست فراموشى بسپارد و در نتيجه از ذخيره لازم براى فرداى قيامت غافل بماند.

از سوى ديگر فراموش كردن خدا همراه با فراموش كردن صفات پاك او است كه هستى مطلق و علم بى پايان و غناى بى انتها از آن او است و هر چه غير