تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - تفسير يك مسابقه بزرگ معنوى

يك امر حتمى و اجتناب ناپذير دامان فرد يا جامعه‌اى را مى‌گيرد، حساب اين دو از هم جدا است، و لذا بسيارى از انبياء، و اولياء و صلحاء گرفتار اينگونه مصائب مى‌شدند، اين مصائب فلسفه دقيقى دارد كه در بحثهاى خداشناسى و عدل الهى و مساله آفات و بلاها به آن اشاره كرده‌ايم.

لذا در حديثى مى‌خوانيم: هنگامى كه امام على بن الحسين ع را با غل و زنجير وارد مجلس يزيد كردند يزيد رو به امام ع كرد و آيه سوره شورى را خواند: ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ‌ (و مى‌خواست چنين وانمود كند كه مصائب شما خانواده نتيجه اعمال خودتان است، و از اين طريق زخم زبان بزند) اما امام فورا كلام او را نفى كرد و فرمود: كلا، ما نزلت هذه فينا، انما نزلت فينا: ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها:" چنين نيست، اين آيه در باره ما نازل نشده، آنچه در باره ما نازل شده آيه ديگرى است كه مى‌گويد: هر مصيبتى در زمين يا وجود شما رخ دهد پيش از آفرينش شما در لوح محفوظ ثبت شده است (و فلسفه و حكمتى دارد) [١] بحث مشروحترى در اين زمينه ذيل همان آيه ٣٠ سوره شورى (جلد ٢٠ صفحه ٤٤٠) داشته‌ايم‌ [٢] شاگردان مكتب ائمه اهل بيت ع نيز همين معنى را از آيه فهميده‌اند، چنان كه نقل مى‌كنند هنگامى كه" سعيد بن جبير" را نزد" حجاج" آوردند و تصميم به قتل وى گرفت مردى از حضار گريه كرد، سعيد گفت: چرا گريه مى‌كنى؟

در پاسخ گفت به خاطر اين مصيبتى كه براى تو پيش آمده، گفت گريه نكن اين‌

[١] تفسير على بن ابراهيم مطابق نقل نور الثقلين جلد ٥ صفحه ٢٤٧.

[٢] در جلد ٤ صفحه ٢٠ به بعد نيز ذيل آيه ٧٨ و ٧٩ سوره نساء بحث ديگرى داشته‌ايم كه تناسب با آيات مورد بحث دارد.