تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - نكته سعد و نحس ايام

و در نقطه مقابل، تعبير" مبارك" نيز در بعضى از آيات قرآن ديده مى‌شود، چنان كه در باره شب قدر مى‌فرمايد إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ:" ما قرآن را در شبى پر بركت نازل كرديم" (دخان- ٣).

همانگونه كه گفتيم" نحس" در اصل به معنى سرخى فوق العاده افق است كه آن را به صورت" نحاس" يعنى" شعله آتش خالى از دود" در مى‌آورد، سپس به همين مناسبت در معنى" شوم" به كار رفته است.

به اين ترتيب قرآن جز اشاره سربسته‌اى به اين مساله ندارد، ولى در روايات اسلامى به احاديث زيادى در زمينه" نحس و سعد ايام" برخورد مى‌كنيم كه هر چند بسيارى از آنها روايات ضعيف است و يا احيانا آميخته با بعضى روايات مجعول و خرافات مى‌باشد، ولى همه آنها چنين نيست، بلكه روايات معتبر و قابل قبولى در ميان آنها بدون شك وجود دارد، چنان كه مفسران نيز در تفسير آيات فوق بر اين معنى صحه نهاده‌اند.

محدث بزرگ مرحوم علامه مجلسى نيز روايات فراوانى در" بحار الانوار" در اين زمينه آورده است‌ [١] آنچه به طور فشرده و خلاصه در اينجا مى‌توان گفت چند مطلب است:

الف- در روايات متعددى سعد و نحس ايام در ارتباط با حوادثى كه در آن واقع شده است تفسير شده، فى المثل در روايتى از امير مؤمنان على ع مى‌خوانيم شخصى از امام ع درخواست كرد تا در باره روز" چهارشنبه" و فال بدى كه به آن مى‌زنند و سنگينى آن، بيانى فرمايد كه منظور كدام چهارشنبه است؟

فرمود"

آخر اربعاء فى الشهر و هو المحاق و فيه قتل قابيل هابيل اخاه ... و يوم الاربعاء ارسل اللَّه عز و جل الريح على قوم عاد

":" منظور

[١]" بحار الانوار" جلد ٥٩ كتاب السماء و العالم صفحه ١ تا ٩١ و قسمتى بعد از آن.