تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٦ - تفسير سه گروه مهاجران و انصار و تابعان و صفات برجسته هر كدام

و لحظه‌اى از جهاد در اين راه دست بر نمى‌دارند.

(توجه داشته باشيد جمله" ينصرون" فعل مضارع و دليل بر استمرار است).

به اين ترتيب آنها اهل سخن و ادعا نيستند، بلكه ايمان خود را با جهاد مستمر ثابت كرده‌اند.

و در سومين مرحله آنها را به صدق و راستى توصيف كرده كه با توجه به گستردگى مفهوم اين تعبير، صداقت آنها را در همه چيز منعكس مى‌كند، هم در دعوى ايمان صادقند، هم در ادعاى محبت به رسول خدا ص، و هم در زمينه طرفدارى از آئين حق.

ناگفته پيداست كه اين اوصاف براى ياران پيامبر ص در زمان نزول اين آيات است، ولى مى‌دانيم كه در ميان آنها افرادى بودند كه بعدا تغيير مسير دادند و خود را از افتخارات بزرگ اين آيه محروم ساختند، همانند كسانى كه آتش جنگ" جمل" را در بصره و" صفين" را در شام روشن ساختند، و در برابر خليفه رسول اللَّه كه به اتفاق مسلمين لازم الاطاعه بود قيام كردند، و خونهاى هزاران نفر مسلمان را بر خاك ريختند، افراد ديگرى مانند آنها.

*** در آيه بعد به يكى ديگر از مصارف اين اموال پرداخته و در ضمن آن توصيف بسيار جالب و بليغى در باره طايفه انصار مى‌كند، و بحثى را كه در آيه قبل در باره مهاجران بود با آن تكميل نموده، مى‌فرمايد:" و كسانى كه در دار الهجره (سرزمين مدينه) و در خانه ايمان قبل از مهاجران مسكن گزيدند" (وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌).

قابل توجه اينكه" تبوءوا" از ماده" بواء" (بر وزن دواء) در اصل به معنى مساوات اجزاء مكان است، و به تعبير ديگر صاف و مرتب كردن يك مكان‌