تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٩ - اگر قرآن بر كوهها نازل مىشد از هم مىشكافتند!

بينديشند.

٢٢- او خدايى است كه معبودى جز او نيست، از پنهان و آشكار آگاه است، و او رحمان و رحيم است.

٢٣- او خدايى است كه معبودى جز او نيست، حاكم و مالك اصلى او است، از هر عيب منزه است، به كسى ستم نمى‌كند، به مؤمنان امنيت مى‌بخشد، و مراقب همه چيز است، او قدرتمندى است شكست ناپذير كه با اراده نافذ خود هر امرى را اصلاح مى‌كند، او شايسته بزرگى است. خداوند منزه است از آنچه شريك براى او قرار مى‌دهند.

٢٤- او خداوندى است خالق، و آفريننده‌اى بى سابقه، و صورتگرى است (بى نظير) براى او نامهاى نيك است، و آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او مى‌گويند، و او عزيز و حكيم است.

تفسير:

اگر قرآن بر كوه‌ها نازل مى‌شد از هم مى‌شكافتند!

در تعقيب آيات گذشته كه از طرق مختلف براى نفوذ در قلوب انسانها استفاده مى‌كرد، و مسائل سرنوشت‌ساز انسانها را در زنده‌ترين صورتش بيان نمود در اين آيات كه آخرين آيات سوره حشر و ناظر به همه آيات قرآن مجيد است پرده از روى اين حقيقت بر مى‌دارد كه نفوذ قرآن به قدرى عميق است كه اگر بر كوه‌ها نازل مى‌شد آنها را تكان مى‌داد، اما عجب از اين انسان سنگدل كه گاه مى‌شنود و تكان نمى‌خورد! نخست مى‌فرمايد:" اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مى‌كرديم مشاهده مى‌كردى كه در برابر آن خشوع مى‌كند، و از خوف خدا مى‌شكافد" (لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‌ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ‌).

" و اينها مثالهايى است كه براى مردم مى‌زنيم تا در آن بينديشند" (وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ‌).