تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - تفسير يك مسابقه بزرگ معنوى
و حوادث ناگوارى روبرو است، و غالبا از خود سؤال مىكند: با اينكه خداوند مهربان و كريم و رحيم است اين حوادث دردناك براى چيست؟! قرآن مىگويد:" هدف اين بوده كه شما دلبسته و اسير زرق و برق اين جهان نباشيد".
منظور اين بوده كه موقعيت اين گذرگاه و پلى كه نامش دنيا است، و همچنين موقعيت خودتان را در اين جهان گم نكنيد، دلباخته و دلداده آن نشويد، و آن را جاودانه نپنداريد كه اين دلبستگى فوق العاده بزرگترين دشمن سعادت شما است، شما را از ياد خدا غافل مىكند و از مسير تكامل باز مىدارد.
اين مصائب زنگ بيدار باشى است براى غافلان و شلاقى است، بر ارواح خفته، و رمزى است از ناپايدارى جهان، و اشارهاى است به كوتاه بودن عمر اين زندگى.
حقيقت اين است كه مظاهر فريبنده اين" دار الغرور" زود انسان را به خود جذب و سرگرم، و از ياد حق غافل مىكند، ناگهان بيدار مىشود كه كاروان رفته، و او در خواب، و بيابان در پيش.
اين حوادث كه هميشه در زندگى بوده و هميشه خواهد بود، و حتى پيشرفتهاى عظيم علم هم نتوانسته و نخواهد توانست جلو حوادث دردناكى همچون زلزلهها، طوفانها، سيلها و بيماريها و امثال آن را بگيرد درسى است از" بىمهرى زمانه رسوا" و به انسان فرياد مىزند:
"
|
اين دشت خوابگاه شهيدان است |
فرصت شمار وقت تماشا را |