تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥ - ١- انواع نجوى و سخنان در گوشى

" بنا بر اين مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند، و از هيچ چيز جز او نترسند و بر غير او دل ننهند" (وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ‌).

آنها با روح توكل و اعتماد بر خدا به خوبى مى‌توانند بر تمام اين مشكلات پيروز شوند و نقشه‌هاى پيروان شيطان را نقش بر آب كنند و توطئه‌هاى آنها را در هم بكوبند.

نكته‌ها:

١- انواع نجوى و سخنان در گوشى‌

اين عمل از نظر فقه اسلامى احكام مختلفى بر حسب اختلاف شرائط دارد، و به اصطلاح به احكام خمسه تقسيم مى‌شود، يعنى گاه حرام است و اين در صورتى است كه موجب اذيت و آزار و هتك حيثيت مسلمانى گردد (همانگونه كه در آيات فوق به آن اشاره شده بود) و چنين نجوايى نجواى شيطانى است كه هدفش غمگين ساختن مؤمنان است.

در مقابل گاه حكم وجوب به خود مى‌گيرد، و اين در صورتى است كه مساله سرى لازمى در ميان باشد كه افشاى آن خطرناك، و عدم ذكر آن نيز موجب تضييع حق و يا خطرى براى اسلام و مسلمين است.

و گاه متصف به استحباب مى‌شود و آن در جايى است كه انسان براى انجام كارهاى نيك و بر و تقوى به سراغ آن رود، و همچنين حكم كراهت و اباحه.

ولى اصولا هر گاه هدف مهمترى در كار نباشد نجوى كردن كار پسنديده‌اى نيست، و بر خلاف آداب مجلس است زيرا نوعى بى اعتنايى يا بى اعتمادى نسبت به ديگران محسوب مى‌شود لذا در حديثى از پيغمبر اكرم ص مى‌خوانيم:

اذا كنتم ثلاثه فلا يتناجى اثنان دون صاحبهما، فان ذلك يحزنه:

" هنگامى كه سه نفر باشيد دو نفر از شما جداى از شخص سوم به نجوى نپردازد چرا كه‌