تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨ - تفسير كيفرهاى دردناك اصحاب شمال

٤٤- سايه‌اى كه نه خنك است و نه مفيد.

٤٥- آنها پيش از اين در عالم دنيا مست و مغرور نعمت بودند.

٤٦- و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند.

٤٧- و مى‌گفتند: هنگامى كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم آيا برانگيخته خواهيم شد؟

٤٨- يا نياكان نخستين ما؟

٤٩- بگو اولين و آخرين، ٥٠- همگى در موعد روز معينى جمع مى‌شوند.

تفسير: كيفرهاى دردناك اصحاب شمال‌

در تعقيب مواهب عظيم گروه مقربان و گروه اصحاب اليمين به سراغ گروه سوم و عذابهاى دردناك و وحشتناك آن مى‌رود تا در يك مقايسه وضع حال سه گروه روشن گردد.

مى‌فرمايد:" و اصحاب شمال، چه اصحاب شمالى" (وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ‌).

همانها كه نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى‌شود كه رمزى است براى آن كه گنهكار و آلوده و ستمگرند و اهل دوزخ، و همانگونه كه در توصيف مقربان و اصحاب اليمين گفتيم اين تعبير براى بيان نهايت خوبى يا بدى حال كسى است، فى المثل مى‌گوئيم سعادتى به ما رو كرد، چه سعادتى؟ يا مصيبتى رو كرد، چه مصيبتى؟!