تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٤ - ما همه فانى و بقا بس تو راست!

[سوره الرحمن (٥٥): آيات ٢٦ تا ٣٠]

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ (٢٦) وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ (٢٧) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ (٢٨) يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ (٢٩) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ (٣٠)

ترجمه:

٢٦- تمام كسانى كه روى آن (زمين) هستند فانى مى‌شوند.

٢٧- و تنها ذات ذو الجلال و گرامى پروردگارت باقى مى‌ماند.

٢٨- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

٢٩- تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از او تقاضا مى‌كنند، و او هر روز در شان و كارى است.

٣٠- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تفسير:

ما همه فانى و بقا بس تو راست!

باز در ادامه شرح نعمتهاى الهى در اين آيات مى‌افزايد:" تمام كسانى كه بر روى زمين زندگى مى‌كنند فانى مى‌شوند" (كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌).