تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - تفسير همسران زيباى بهشتى

باز در تعقيب اين نعمت بهشتى تكرار مى‌كند:" كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد"؟ (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌).

*** سپس به توصيف بيشترى از اين همسران بهشتى پرداخته، مى‌گويد:

" آنها همچون ياقوت و مرجانند"! (كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ‌).

به سرخى و صفا و درخشندگى" ياقوت" و به سفيدى و زيبايى شاخ" مرجان" كه هنگامى كه اين دو رنگ (يعنى سفيد و سرخ شفاف) به هم آميزند زيباترين رنگ را به آنها مى‌دهند.

" ياقوت" سنگى است معدنى و معمولا سرخ رنگ، و" مرجان" حيوانى است دريايى شبيه شاخه‌هاى درخت كه گاه به رنگ سفيد و گاه قرمز يا رنگهاى ديگر است، و در اينجا ظاهرا منظور نوع سفيد آن است‌ [١]

*** بار ديگر به دنبال اين نعمت بهشتى مى‌فرمايد:" كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد"؟ (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌).

*** و در پايان اين بحث مى‌گويد:" آيا جزاى نيكى جز نيكى خواهد بود" (هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ‌) [٢] آيا آنها كه در دنيا كار نيك كرده‌اند جز پاداش نيك الهى انتظارى در باره آنها مى‌رود؟

گرچه در روايات اسلامى يا تفسير مفسران احسان در اين آيه تنها به معنى" توحيد" يا به معنى" توحيد و معرفت" يا به معنى" اسلام" تفسير شده، ولى‌

---

[١] در باره مرجان در اوائل همين سوره ذيل آيه ٢٢ شرح بيشترى داده‌ايم.

[٢]" هل" در اين آيه براى استفهام انكارى است، و در حقيقت اين آيه دليلى است براى آيات پيشين كه سخن از نعمتهاى ششگانه بهشتيان مى‌گفت.