تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣ - ترجمه

[سوره الواقعة (٥٦): آيات ٦٨ تا ٧٤]

أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ (٦٨) أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ (٦٩) لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ (٧٠) أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ (٧١) أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ (٧٢)

نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ (٧٣) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ (٧٤)

ترجمه:

٦٨- آيا به آبى كه مى‌نوشيد انديشيده‌ايد؟

٦٩- آيا شما آن را از ابر نازل مى‌كنيد؟ يا ما نازل مى‌كنيم؟

٧٠- هر گاه بخواهيم اين آب گوارا را، تلخ و شور قرار مى‌دهيم، پس چرا شكر نمى‌كنيد؟، ٧١- آيا در باره آتشى كه مى‌افروزيد فكر كرده‌ايد؟

٧٢- آيا شما درخت آن را آفريده‌ايد؟ يا ما آفريده‌ايم؟

٧٣- ما آن را وسيله يادآورى (براى همگان) و وسيله زندگى براى مسافران قرار داده‌ايم.

٧٤- حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح كن (و او را پاك و منزه بشمار).