تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦ - نكته سعد و نحس ايام

برو) [١] در حديث ديگرى نيز آمده است كه يكى از ياران امام دهم على بن محمد الهادى ع مى‌گويد: خدمت حضرت ع رسيدم در حالى كه در مسير راه انگشتم مجروح شده بود، و سوارى از كنارم گذشت و به شانه من صدمه زد، و در وسط جمعيت گرفتار شدم و لباسم را پاره كردند، گفتم: خدا مرا از شر تو اى روز حفظ كند، عجب روز شومى هستى! امام فرمود: با ما ارتباط دارى و چنين مى‌گويى؟! و روز را كه گناهى ندارد گناهكار مى‌شمرى؟ آن مرد عرض مى‌كند از شنيدن اين سخن به هوش آمدم و به خطاى خود پى بردم، عرض كردم اى مولاى من من استغفار مى‌كنم، و از خدا آمرزش مى‌طلبم، امام ع افزود:

ما ذنب الايام حتى صرتم تتشامون بها اذا جوزيتم باعمالكم فيها؟:

" روزها چه گناهى دارد كه شما آنها را شوم مى‌شمريد هنگامى كه كيفر اعمال شما در اين روزها دامانتان را مى‌گيرد"؟! راوى مى‌گويد:" عرض كردم من براى هميشه از خدا استغفار مى‌كنم و اين توبه من است اى پسر رسول خدا".

امام ع فرمود:

ما ينفعكم و لكن اللَّه يعاقبكم بذمها على ما لا ذم عليها فيه، اما علمت ان اللَّه هو المثيب و المعاقب، و المجازى بالاعمال، عاجلا و آجلا،؟ قلت: بلى يا مولاى، قال لا تعد و لا تجعل للايام صنعا فى حكم اللَّه!

" اين براى تو فايده‌اى ندارد، خداوند شما را مجازات مى‌كند به مذمت كردن چيزى كه نكوهش ندارد، آيا تو نمى‌دانى كه خداوند ثواب و عقاب مى‌دهد، و جزاى اعمال را در اين سرا و سراى ديگر خواهد داد، سپس افزود:

ديگر اين عمل را تكرار مكن و براى روزها در برابر حكم خداوند كار و تاثيرى‌

[١] همان مدرك صفحه ٢٨.